9
الإمام علي « ع » : من استقبل قبلتنا ، و أكل ذبيحتنا ، و آمن بنبيّنا ، و شهد شهادتنا ، و دخل في ديننا ، أجرينا عليه حكم القرآن ، و حدود الإسلام ، ليس لأحد على أحد فضل إلَّا بالتّقوى . . . لم يجعل الله - تبارك و تعالى - الدّنيا للمتّقين ثوابا ، و ما عند الله خير للأبرار . « 1 »
( 1 ) امام على « ع » : . . . هر كس رو به قبلهء ما بايستد ، و گوشت ذبحشدهء ما را بخورد ، و به پيامبر ما ايمان داشته باشد ، و همچون ما « شهادتين » را بر زبان آورد ، و به دين ما در آيد ، ما حكم قرآن و حدود اسلام را در حق او جارى خواهيم كرد ؛ بىآنكه چيزى جز پرهيزگارى براى كسى مزيّت به شمار آيد . . .
خداوند متعال دنيا را پاداش پرهيزگاران قرار نداده است ؛ پاداشى كه نزد خدا است براى نيكان بهتر است . بنگريد ! اين تعليم علوى ، آشكارا دليل بر آن است كه رعايت مساوات ، و كنار گذاشتن امتيازات ، و نفي هر گونه برترى كسى بر ديگرى - جز به پرهيزگارى - حكم قرآن و حدّ اسلام است ؛ و پرهيزگارى و تقوى نيز مستلزم حقّى مادّى و امتيازى دنيوى نيست ، چنان كه امام « ع » در سخن خود به آن تصريح كرده است .
10
الإمام علي « ع » - فيما جرى بينه و بين أخيه عقيل بن أبي طالب : . . . ما أنا و أنت فيه ( يعني في بيت المال و بالنّسبة إليه ) ، إلَّا بمنزلة رجل من المسلمين . . . « 2 »
( 2 ) امام على « ع » - از سخنان آن امام به برادر خود عقيل بن ابى طالب : . . . من و تو
هامش
« 1 » . « كافى » 8 / 361 .
« 2 » . « مناقب » 2 / 108 - 109 .