قاعدهء هفتم در خلوص نيّت سلطان در باب رعيّت و زيردستان و سكون غضب است
بر ضماير ارباب بصاير ، و حافظان اصحاب سراير ، مخفى نباشد كه صبّاغان قدرت ، زر ناب آفتاب در بوتهء سيمابگون فلك بوقلمون ريختند و مذهبّان [ 132 ] حكمت بدين صفحهء لاجوردى پيكر زبرجدى منظر ، از ذهب احمر خورشيد انور شمسهء مدوّر ، چهرهء منوّر قرص آفتاب برانگيختند ، و مدار ليالى و ايّام را بنيان « 1 » استحسان گذاردند . پس بايد كه پادشاه ، چون مالك ملك مجازى است ، نيّت خود را نيكو گردانيده ، شامل حال و كافل مال رعيّت سازد ، چون نيّت خود را مايل به عدل گرداند و نقش « التعظيم لأمر اللّه » بر صفحهء خاطر نگاشته و رايت « الشّفقة على خلق اللّه » در ميدان رحمت برافرازد ، بركت و جمعيّت نتيجه دهد . و هرگاه - نعوذ باللّه - مخالف احسن و نيكويى باشد ، بركت در هيچ چيز نماند و عقد جمعيّت گسيخته شود .
هامش
( 1 ) . س : بنيا .