قاعدهء چهارم در بيان ردّ سؤال است
بدان كه جناب اقدس ايزدى فرموده كه : دست تمانع و ردّ از در فتح ناطقهء طالب گسسته دار و به جهت استكشاف سؤال ، متمنّى ايشان را برآر ، كه :
وَ أَمَّا السَّائِلَ فَلا تَنْهَرْ
« 1 » ، يعنى : و امّا درويشان اهل طلب را زجر مكن و بانگ بر ايشان مزن و محروم مساز ، و طلّاب علم شريعت را از تعليم و افادهء خود منع منماى . منقول است كه چون اين آيه به صوب رسالت منقبت [ 80 ] - صلّى اللّه عليه و آله - طنطنهء نزوليّه يافت ، بيشتر از پيشتر به سايل ملاطفت مىفرموده ، انواع مرحمت و احسان نسبت به ايشان مرعى مىداشت و وصيّت در اين باب مىفرمود .
مروى است از حضرت سيّد كاينات - صلّى اللّه عليه و آله العظام - كه : ردّ سايل ننماييد ، اگرچه به پارهاى از تمره باشد . و فرمود كه : چون سايل به معرض سؤال درآيد ، ازو روى مگردانيد و هر سايلى كه مستوجب عطيّه باشد و آن شخص قادر بر بذل بود ، ردّ سايل ننمايد كه اگر ردّ سايل به وقوع رسد با قدرت ، ملايكهء كرام ، هفت روز داخل آن منزل نگردند . مراد آنكه از رشح فيضان الهى تا هفت روز محروم شود
هامش
( 1 ) . ضحى / 10 .