- ( 1 ) در « حديث قدسى » ، در خطاب خداوند متعال به حضرت موسى « ع » آمده است : « اگر خود را چنان ببينى كه بينوايان را دوست مىدارى و از جبّاران و ستمگران بيزارى ، اين نشانهء خشنودى من است » . 2 - و جاء في « الحديث القدسيّ » ، فيما وصف الله تعالى به نبيّنا الأعظم « ص » لموسى بن عمران « ع » : « . . . إخوانه المساكين . . . » « 1 » .
در « حديث قدسى » ، در توصيف خداوند بزرگ ، از پيامبر بزرگوار ما « ص » ، براى موسى بن عمران « ع » آمده است : « . . . بينوايان برادران اويند . . . » . ، مهمترين نتيجه اى كه از همنشينى با فقيران و مستضعفان و نزديك بودن به ايشان به دست مىآيد دو امر است :
1 - نفوذ فروتنى در جان آدمى ، و تقويت احساس بشرى در انسان .
2 - آگاه شدن از احوال مستضعفان ، براى جلوگيرى از كمبودها و رفع نيازمنديهاى ايشان ، به شكلى شايسته و مستقيم و مؤثّر ، به همان گونه كه پيشتر به آن اشاره شد .
و آشكار است كه اين دو امر ، از مهمترين امورى است كه بايد مورد توجّه و اقدام علما و امرا قرار گيرد ؛ اسلام كه مردمان را به مصاحبت و مخالطت با فقرا و دوست داشتن آنان مىخواند ، به طريق اولى علما و امرا را نيز چنين مىخواهد . تعاليم اسلامى و سيرهء عملى پيامبر اكرم « ص » و اوصياى او نيز چنين اقتضا دارد . علما و حكَّام كسانى هستند كه تحمّل نكردن پرخورى و پرمصرفى ستمكاران و گرسنگى ستمديدگان وظيفهء ايشان است . و اگر - بفرض - به همنشينى با ظالمان ( ظالمان اقتصادى شكمباره و جز ايشان ) بپردازند ، چگونه مىتوانند در
هامش
« 1 » « تحف العقول » / 365 .