خدمت خدا ، و فرمانبردارى از فرستادگان او و شريعتهاى آنان ، و زنده نگاه داشتن دين خدا ، و بزرگداشت آيين حق ، و يارى فرستادگان الهى و تبليغ دعوت ايشان ، از زمان آدم تا زمان پيامبر ما محمّد « ص » ، جز به دست صاحبان فقر و مسكنت صورت نگرفته است . . . » « 1 » .
بنا بر اين اصل ثابت در تاريخ و تجربهء بشرى ، بر علماى دين و مبلَّغان آيين و حاكمان اسلامى لازم است كه آن كسان كه در پيرامون ايشان جمع مىشوند ، جز مستضعفان و محرومان نباشند ، يعنى كسانى كه در زمانهاى گذشته ياران پيامبران و ياوران مصلحان بودند و به رسالتهاى ايشان پيش از همه ايمان مىآوردند ، و هدفهاى آنان را عملى مىكردند ، نه متكاثران و ثروتمندان و كسانى كه دشمنان پيامبران و دعوتكنندگان به حق بودند ، و به معارضه و مخالفت با ايشان برمىخاستند ، و از آنان عيبجويى مىكردند . به همين گونه بر علماى دين و امراى اسلام لازم است كه به آن تشكَّلهاى اجتماعى و احزاب سياسى ، كه بنيادگذاران آنها ثروتمندان و متكاثرانند ، روى خوش نشان ندهند و آنها را تأييد نكنند . « 2 »
تذييل عالمان دين و حاكمان مسلمين و انگيزش ايشان به همنشينى با مستضعفين
قرآن
هامش
« 1 » « عدّة الدّاعي » / 111 .
« 2 » نيز فصل 21 و فصل 22 ، از اين باب ، و « نگاهى به سراسر فصل » ، در هر دو .