- ( 1 ) امام على « ع » : - در بيان اوصاف زمانهاى بد و مردم آنها : . . . جوانشان بدخوى است و پير سفيد مويشان گناهكار ، عالمشان منافق ، و قرآنخوانشان رياكار ؛ كوچكشان حرمت بزرگتر را نگاه نمىدارد ، و مالدارشان به زندگى فقيرشان نمىرسد . 6 - الإمام علي « ع » : أ ترجو أن يعطيك الله أجر المتواضعين و أنت عنده من المتكبّرين ؟ و تطمع - و أنت متمرّغ في النّعيم ، تمنعه الضّعيف و الأرملة - أن يوجب لك ثواب المتصدّقين ؟ « 1 »
امام على « ع » : آيا تو ، كه پيش خدا از متكبّران محسوب مىشوى ، اميد آن دارى كه او پاداش فروتنان به تو بدهد ؟ و به تو ، كه غرق در نعمتى و از آن چيزى به ناتوانان و بيوه زنان نمىدهى ، مزد انفاقكنندگان عطا كند ؟ 7 - الإمام الصّادق « ع » : . . . و إنّ النّاس ما افتقروا ، و لا احتاجوا ، و لا جاعوا ، و لا عروا ، إلَّا بذنوب الأغنياء . « 2 »
امام صادق « ع » : . . . مردمان فقير و محتاج و گرسنه و برهنه نشدند مگر به گناه ثروتمندان . 8 - الإمام الصّادق « ع » - فيما رواه عن أمير المؤمنين « ع » : إنّ الله فرض على أغنياء النّاس في أموالهم قدر الَّذي يسع فقراءهم . فإن ضاع الفقراء ، أو أجهدوا ، أو أعروا ، فبما يمنع أغنياءهم ، فإنّ الله محاسبهم بذلك يوم القيامة ، و معذّبهم
هامش
« 1 » « نهج البلاغه » / 871 ؛ « عبده » 3 / 23 .
« 2 » « وسائل » 6 / 4 .