امام على « ع » : . . . انسان ضعيف در نزد من نيرومند است ، بدانسان كه حقّ او را ( از توانگران و قدرتمندان ) خواهم گرفت ؛ و انسان قدرتمند در نزد من ضعيف است ، بدانسان كه حقّ ( محرومان و ضعيفان ) را از او خواهم ستاند . . .
يب - خيانت كارگزاران و مأموران امور مالى
حديث
1 - الامام علي « ع » - فيما كتبه إلى بعض عمّاله : . . . خنته ( أي خنت أمير المؤمنين ) مع الخائنين . . . و كأنّك إنّما كنت تكيد هذه الأمّة عن دنياهم ، و تنوي غرّتهم عن فيئهم ، فلمّا أمكنتك الشّدّة في خيانة الأمّة أسرعت الكرّة و عاجلت الوثبة ، و اختطفت ما قدرت عليه من أموالهم المصونة لأراملهم و أيتامهم ، اختطاف الذّئب الأزلّ دامية المعزى الكسيرة ، فحملته إلى الحجاز رحيب الصّدر بحمله ، غير متأثّم من أخذه ، كأنّك - لا أبا لغيرك - حدرت إلى أهلك تراثك من أبيك و أمّك . . . « 1 »
امام على « ع » : از نامه اى به يكى از كارگزاران خويش : . . . تو نيز با خائنان ديگر همسو شدى و خيانت كردى . . . گويا مىخواستى مسلمانان را به منظور سوء استفاده بفريبى ، و آنان را از اموال مسلَّم خودشان غافل سازى ! و چون در كار خيانت چيرگى جستى ، با شتاب جستى ، و خيانت به خيانت پيوستى ، و از اموال عمومى كه از آن بيوه زنان و يتيمان بود ، آنچه توانستى ربودى و بربستى - چنان كه گرگ تيز پا بز از پا افتاده را بربايد - پس آن مال را با خيال
هامش
« 1 » « نهج البلاغه » 956 ؛ « عبده » 3 / 73 - 74 .