منتظران را بلب آمد نفس
. . . اى ز تو فرياد بفرياد رس . )
نظامى . رجوع به :
الانتظار موت الاحمر ، شود .
منتظر را به ز گفتن استماع .
از سخنگوئى مجوئيد ارتفاع . . . )
مولوى .
منتظر صد هزار گونه بدى گشت هركه مزاج زمانه نيك بدانست .
از تاج المآثر
من تعود ان يصدق من غير دليل فقد انسلخ عن الفطرة الانسانية .
ابو على سينا .
من تكريم العلم نسبة كل قول الى قائله .
ابن ادريس حلى . از اسرار الاحكام .
من تمت معرفته كل لسانه .
منت نهد هرآنكه نمود احسان .
احسان نمايد و ننهد منت . . . )
فرخى .
من تواضع لله رفعه الله .
حديث .
من تو را خواهم تو مرا خواهى اينها همه حرف است آقا نصير
( هوا چه سرد است آقا نصير * زمين چه برف است آقا نصير . . . )
منتهاى كمال نقصان است
گل بريزد بوقت سيرابى . )
سعدى .
نظير :
گرفتمت كه رسيدى به آنچه ميطلبى * گرفتمت كه شدى آنچنانكه مىبائى
نه هركه يافت كمال از پيش بود نقصان ؟ * نه هرچه داد ستد باز چرخ مينائى ؟
منوچهرى .
رجوع به : فواره چون بلند شود . . . و رجوع به : توقع زوالا . . . ، شود .
من ثبت نبت .
هركه ثبات ورزد سرسبز گردد . از شاهد صادق .
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها . ( . . . وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى إِلَّا مِثْلَها . )
قرآن كريم . سورهء 6 . آيهء 161 . اقتباس :
ببخش مال و مترس از كمى كه هرچه دهى * جزاى آن بيكى ده ز داد گر يا بى .
سلمان ساوجى .
من جالس الملوك به غير ادب فقد خاطر بنفسه .
مَنْ جاهَدَ فَإِنَّما يُجاهِدُ لِنَفْسِهِ .
قرآن كريم . سورهء 29 . آيهء 5 . نظير :
مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ . وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَيْها .
قرآن كريم . سورهء 41 . آيهء 46 .
مَنْ تَزَكَّى فَإِنَّما يَتَزَكَّى لِنَفْسِهِ .
قرآن كريم . سورهء 35 . آيهء 19 . هرچه كنى به خود كنى نيك و يا كه بد كنى . اسب دونده جو خودشرا زياد مىكند .
فَمَنِ اهْتَدى فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها .
قرآن كريم . سورهء 39 .
آيهء 42 .
فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ عَمِيَ فَعَلَيْها .
قرآن كريم . سورهء 7 . آيهء 104 . رجوع به : از تو حركت . . . ، شود .
من جد وجد .
كوشنده كامروا شود . رجوع به : از تو حركت . . . ، شود .
من جرب المجرب حلت به الندامة .
تمثل :