كيست كه گويد ترا مگر نخورى مى مى خور و داد طرب ز مستان بستان شير خور و آنچنان مخور كه به آخر زو نشكيبى چو شيرخواره ز پستان .
بو حنيفه اسكافى .
كى رسد از دين سر موئى به تو زير هر موئيت ز نارى دگر .
عطار .
كيسه چو خالى بود از زر و سيم دعوى اكسير چه سوداى حكيم
( خواجه زند بانك كه صنعتگرم * مس شود از جودت صنعت زرم
ليك اگر دست بجيبش نهى * چون كف مفلس بود از زر تهى . . . )
جامى .
كيسهء خالى و دلى خواهان
. . . ديده بر دستگاه همراهان . )
اوحدى .
كيسه دوختن . كيسه براى چيزى ( يا ) براى كسيه دوختن
. طمع بستن .
بر او چون كيسهاى دوزم كه هرگز * مرا در كيسه دينارى نيايد .
انورى .
بر وفاى سپهر كيسه مدوز * كايچ گنبد نگه ندارد گوز .
سنائى .
اندر آن گيسوى سياه و سپيد * دوخته خلق كيسههاى اميد .
سنائى .
چون چنگ سر فرود آر با محرمان يكدل * كيسه مدوز چندين با عاشقان بىزر .
سيف اسفرنك
دل از وصالش اگر چند كيسهها بردوخت * هنوز بارى بر هيچ بست چون كمرش .
رضى الدين .
جملگان كيسه از او بردوختند * دادن حاجت از او آموختند .
مولوى .
ز دانش كيسه بر اقبال دوزند * من از وى مايهء ادبير دارم .
كمال اسمعيل .
روبهى و ، خدمت ايگرگ كهن * هيچ بر قصد خداوندى مكن
ليك چون پروانه بر آتش بتاز * كيسهء زر بر مدوز و پاك باز .
مولوى .
پس كيسه كه دوختند بر جودش * صد حلقه به گوش چون كمر دارد .
كمال اسمعيل .
طمع چه كيسه بر آن مفلسان تواند دوخت * كه از هزار تكلف بما حضر نرسد .
كمال اسمعيل .
بر وفاى زمانه كيسه مدوز * بگذرانش به قوت روزاروز .
سنائى .
كيسهها دوخته بر درگهت از بهر اميد * زانكه بىلطف تو كس در خور غفران نشود .
سنائى .
دستمايهء بندگانت گنج خانهء فضل تست * كيسهء اميد از آن دوزد همى اميدوار .
سنائى .
سايهء گيسوش را دار غنيمت كه دل * كيسه بسى دوخته است در خم گيسوى تو .
سنائى .
اى كمالت كم زنانرا صبرها پرداخته * وى جمالت مفلسانرا كيسهها بردوخته .
سنائى .
كمر بر آن تن چون سيم كيسه دوخت ولى * تهى بماند چو آغوش من زنارونش .
رفيع لنبانى .
هر كيسه كه من از كرمت دوخته بودم * يكيك بدريدند و شب و روز درانند .
سلمان ساوجى