كى پرد بر آسمان پر مجاز
باز برازشيد و سوى عقل تاز . . . )
مولوى .
كى پسندد عاقل از ما در مقام زيركى كاسب تازى مانده بىجو كه به پيش خر نهيم .
سنائى .
كى ترا شد تيغ دستهء خويش را
. . . رو بجراحى ببر اين ريش را . )
مولوى .
رجوع به : چاقو دستهء خود را . . . ، شود .
كى توان اندود خورشيدى به گل
اى ضياء الحق حسام دين و دل . . . )
مولوى .
كى توان بربط زدن در پيش كر
كى توان با شيعه گفتن از عمر . . . )
مولوى .
كى توان حق گفت جز زير لحاف
با چو تو خشم آور آتش سجاف . )
مولوى .
رجوع به : ميروم به : اخيه ، شود .
كى تواند بود تارى ليل چون روشن نهار
كى بود كردار ايشان همسر كردار * او . . . )
فرخى .
كى تواند سپيد چرده شدن آنكه كرد ايزدش سيه چرده .
سنائى .
كى توان كرد ظرف پر را پر
بنده كى گردد آنكه باشد حر . . . )
سنائى .
رجوع به : انائى كه پر شد . . . ، شود .
كى جوان نو گزيند پير زال
بنده كى گردد آنكه باشد حر . . . )
سنائى .
رجوع به : انائى كه پر شد . . . ، شود .
كى جوان نو گزيند پير زال
او جميل است و يحب للجمال . . . )
مولوى .
كى چراغ خور منير از روغن سمسم بود
نور شمع جاهت از خاصيت اختر مبين . . . )
كاتبى
كى خورد شه باده اندر گو لخن .
مولوى .
كى دلاور ز پى لشگر بشكسته رود
سپه عقل كه بشكست مرو در پى او . . . )
كاتبى .
كى ديده تشنهء عشق از آب دجله شفا
كى گشت طبع حكيم از خاك سوخته خوش . . . )
مجير بيلقانى .
كى رسد سير السوانى در نجيب ساربان
جان كنند از ژاژ خائى تا بگرد من رسند . . . )
خاقانى .
كى رفته را بزارى باز آرى
رو تا قيامت ايدر زارى كن . . . )
رودكى .
كى ستاند حكيم فرزانه داروى صرع را ز ديوانه .
سنائى .
رجوع به : اگر بابا بيلزنى . . . ، ) شود .
كيست آنكس كه در اين دايره سرگردان نيست .
كاتبى .
كيست كاو نيست دشمن دشمن .
گر حسد هست دشمن ريمن . . . )
عنصرى .
كيست كه شمع و چراغ زى مه تابان برد
كيست كز اينان مرا شعر فرستد . * بوام . . . )
ملك الشعراء بهار .
رجوع به : تيمم باطل است . . . و رجوع به : زيره بكرمان . . . ، شود .