كودكى را سوى بستان خواند عم كودك چه گفت گفت رو بستان ما پستان مادر ساختند .
خاقانى .
كودن و خوار و خسيس است جهان خس زان نسازد همه جز با خس و با كودن .
ناصر خسرو .
كور آن باشد كه او بيناى نفس خود نشد
. . . كانكه او بينا بنفس خويشتن شد كور نيست . . . )
مغربى .
كوران خود را بخواب بينا بينند
خلقى به گمان اهل يقينند همه . . . )
واعظ قزوينى .
البته مراد كور مادرزاد نيست .
كور آنمرغى كه كه در فخ دانه خواست
كاندرون دام دانهء زهرهاست . . . )
مولوى .
كور آيينه شناسد هيهات
خصم تو كور و تو آئينه شرع . . . )
خاقانى .
كور اخترگو .
نادانى با دعوى .
اسب كش گفتى سقط گردد كجاست * كور اختر گوى محرومى زراست .
مولوى .
نظير : كور خانهنشين بغداد خبر ده .
كور از خدا چه خواهد دو چشم روشن ( يا ) دو چشم بينا .
تمثل :
آئى و گوئى كه بوسه خواهى ؟ - خواهم * كور چه خواهد بجز دو ديدهء روشن .
فرخى .
من آن خواهم كه باشى تو شكيبا * چه خواهد كور جز دو چشم بينا .
ويس و رامين .
بگفتا اذن خواهى چيست از من * چه بهتر كور را از چشم روشن .
جامى .
كور اگر گوهر نبيند گو مبين .
عطار .
كور اوغلى خواندن .
با دعاوى ناحق و گفتههاى باطل حقى را انكار كردن .
كور ببازار كچل بحمام .
رسوا .
كور بچراغ احتياج ندارد .
گج .
كور به كار خود بيناست .
نظير : هركسى مصلحت خويش نكو ميداند .
كور بيكار جوالدوز بخايه خود زند .
آن شنيدى كه بود مردى كور * آدمى صورت و بفعل ستور
رفت روزى بسون گرمابه * ماند تنها درون گرمابه
سوزنى تيز در گرفته بچنگ * كرد زى خايهاى خويش آهنگ
سوزن اندر خليد در خايه * آنچنان كور جلف بىمايه