مردم از مردم برد .
تمثل :
مهتران بسيار ديدم كس چنين مهتر نبود * راست گويد هركه گويد مردم از مردم برد .
فرخى .
در ترجيعات . شايد نظير دست بالاى دست بسيار است ، باشد .
مردم از مردم كمال يابند .
ابو الفضل بيهقى . و رجوع به : آلو چو بآلو . . . ، شود .
مردم از نيك نيكخو گردد باز چون بد بود چنو گردد .
سنائى .
رجوع به : آلو چو بآلو . . . ، شود .
مردم بد و نيك با تن خويش كنند .
از قرة العيون . رجوع به : از مكافات عمل . . . ، شود .
مردم به شهر خويش ندارد بسى خطر گوهر بكان خويش نيارد بسى بها .
معزى . نظير : المندل الرطب فى اوطانه حطب . رجوع به : از هد الناس فى العالم . . . ، و رجوع به : سفر مربى مرد است . . . ، شود .
مردم بمردم بود ارجمند .
اگر چند باشد بزرگ و بلند * كه . . . )
فردوسى . نظير :
مردم بمردم گرامى بود .
بمردم خردمند نامى بود * كه . . . )
اسدى .
مردم بىاصل و بىگوهر نيابد سرورى .
سروريرا اصل و گوهر برترين سرمايه است . . . * سرورى چون عارضى باشد نباشد پايدار
پاى دارد سرورى بر تو چو باشد جوهرى . )
سوزنى .
مردم بيقدر را زنده مشمار .
از قابوسنامه .
مردم بيمار باشد يافهگوى و هرزهلا .
گر ترا طعنى كنند زيشان مگير از بهر آنك . . . )
سنائى
مردم بيهش جويد بدل مشك پياز .
هركه او بر تو بدل جويد باهش نبود . . . )
قطران .
رجوع به : خر چه داند . . . ، شود .
مردم چرا از كارى پشيمانى خورند كه ديگر بار خورده باشند .
از قابوسنامه .
رجوع به : هركسى انگشت خود . . . ، شود .
مرد محسن ليك احسانش نمرد
( محسنان مردند و احسانها بماند * اى خنك آن را كه اين مركب براند
گفت پيغمبر خنك آن را كه او * شد ز دنيا ماند از او فعل نكو
نزد يزدان دين و احسان نيست خرد * واى آنكو مرد و عصيانش نمرد
. . . * تا نپندارى بمرگ او جان سپرد . )
مولوى .
مردم خطر عافيت چه داند تا بند بلا را نيازمايد .
مسعود سعد سلمان .
نظير : تعرف الاشياء باضدادها .
مردم دلداده را چه سود كند پند .
پند دهى كز بلاى عشق حذر كن . . . )
اديب صابر .