تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امثال و حكم ( فارسى ) — صفحة 1192

مساهمون:

ص١١٩٢

كتاب و ماه ( يا ) كتان و ماهتاب .

در خواب اگر ببينى اى مدعى شب ما * زود آن قصب كه دارى بر ماهتاب افتد .
اوحدى . و رجوع به ماه و كتان ، شود .
كتف محمد از در مهر نبوت است و ان كتف بيور اسب بود جاى اژدها . خاقانى .

كثرة الضحك تميت القلب .

بسيارى خنده دل را بميراند . حديث .

كثير و عزه .

نام عاشق و معشوقى از تازيان . رجوع به : ليلى و مجنون ، شود .
كجا آن بزرگان با تاج و تخت كجا آن سواران بيداربخت كجا آن خردمند كند آوران كجا آن سرافراز جنگى سران همه خاك دارند بالين و خشت خنك آنكه جز تخم نيكى نكشت . فردوسى . رجوع به : از مرگ خود چاره . . . ، شود .
كجا آن سر و تاج شاهنشهان كجا آن دلاور گرامى مهان كجا آن حكيمان و دانندگان همان رنج بردار خوانندگان
( . . . كجا آن بتانى پر از ناز و شرم * سخن گفتن خوب و آواى نرم كجا آنكه در كوه بودش كنام * بريده ز آرام و ز نام و كام كجا آنكه سودى سرشرا بابر * كجا آنكه بودى شكارش هژبر همه خاك دارند بالين و خشت * خنك آنكه جز تخم نيكى نكشت . )
فردوسى . رجوع به : از مرگ خود چاره نيست . . . ، شود .
كجا آيد از عزم كار هژبر كجا آورد گرد باران چو ابر
( . . . چو گل كى دهد بار خار درشت * گهر چون صدف كى دهد سنگ‌پشت . )
اسدى . رجوع به : از هركسى كارى . . . ، شود .

كجا باشد پدر چونان سزد فرزند او چونين

كجا باشد ملك چونين سزد دستور او چونان . . . )
معزى . رجوع به : چنان بود پدرى . . . ، شود .
كجا بخت فرخ سراپرده كرد ز خار و ز خارا گهر كرد و ورد . مرحوم اديب .

كجا بدرود نوش گارنده زهر

به دو نيك را نيك دانست دهر . . . * همه دار چشم ايكه بد كاشتى كه باز آردت چرخ پا داشتى . )
مرحوم اديب . رجوع به : از مكافات عمل . . . ، شود .