رجوع به : از عقب دشمن گريخته . . . ، شود .
گر فراقت نكشد جان بوصالت بدهم
. . . تو گرو بردى اگر جفت و اگر طاق آيد . )
سعدى .
رجوع به : گر بيائى دهمت جان . . . ، شود .
گر فرشته بزند راه تو شيطان تو اوست
. . . ديو ديوان تو با ديو بزندان نشود . . . )
سنائى .
گر كرمت هست درم گو مباش
حاتم طائى بكرم گشت فاش . . . )
خواجو .
گر كس جفا كند بغوض در وفا بكوش يعنى كه جور هم ز كسى رايگان مخواه .
رجوع به : كم مباش از درخت سايهفكن . . . ، شود .
گر كسى بار كشد بار نگارى بارى .
رجوع به : اگر خاك هم بسر ميكنى . . . ، شود .
گر كسى بىعدل و فضل و بذل مهتر گرددى مهترى كردن بغايت سهل و آسان باشدى .
اديب صابر .
گر كسى خاك مرده باز كند نشناسد توانگر درويش .
تصحيف شعر ذيل سعدى است :
باللّه از خاك مرده باز كنند * نشناسى توانگر از درويش .
نظير :
اگر دو كلهء پوسيده بركشى ز دو گور * سر امير كه داند ز كلهء گراى .
سلطان محمود .
گر كسى را اهل بينى بازگوى ورنه درج نطق را مسمار كن .
عطار .
گر كسى عيب تو كند بشنو وانچه عيب است جملگى بدرو .
سنائى .
گر كسى ملتمسى مىطلبد هم ز كرام
ابر ميخواست كه باران برد از بحر محيط * گفتمش آب خود اى ابر مبر پيش لئام
با وجود كفش از ابر عطا ميطلبى ؟ . . . )
سلمان ساوجى .
رجوع به : اگر خاك هم بسر ميكنى . . . ، شود .
گر كسى همدم ددان باشد به كه همصحبت بدان باشد .
مكتبى .
رجوع به : آلو چو بآلو نگردد . . . ، شود .
گر كند مطرب بسى هانهان و هونهون در سرود چون سخن نبود همه بىمعنى و ابتر بود
( مطربى ميگفت با ( خسرو ) كه اى گنج سخن * علم موسيقى ز علم شعر نيكوتر بود
ز آنكه آن علمى است كز دقت نيايد در قلم * ليك اين علمى است كاندر كاغذ و دفتر بود