گردون سر محمد يحيى بباد داد محنت رقيب سنجر مالك رقاب شد .
خاقانى .
گر راست سخنگوئى و در بند بپائى به زانكه دروغت دهد از بند رهائى .
سعدى . خلاف :
دروغ مصلحتآميز به از راست فتنهانگيز . سعدى . رجوع به : اگر خواهى از هر دو سر . . . ، شود .
گر رستمى ترا گذر از چرخ زال نيست
بس غرهاى بحيلت و دستان خود و ليك . . . )
اوحدى .
گر رنج پيشت آيد و گر راحت ايحكيم نسبت مكن به غير كه اينها خدا كند .
حافظ .
رجوع به : لا جبر و لا تفويض . . . ، شود .
گر رود نگسلد ره دلگير ميزنى
پندارى اى اخى كه بمانى تو جاودان . . . )
سنائى .
نظير :
كنون رفتم تو از من باش بدرود * همى زن اين نوا گر نگسلد رود .
ويس و رامين .
گر زاغ سيه باغ ز بلبل بستاند دستان نتواند زدن و نادره الحان .
ناصر خسرو .
گر ز آئين و كيش برگردى به كه از قول خويش برگردى .
از جامع التمثيل .
رجوع به : الكريم اذا وعد . . . ، شود .
گر زبان تو را ز دارستى تيغ را با سرت چكارستى
رجوع به : اگر طوطى . . . ، و رجوع به : زبان سرخ سر سبز . . . ، شود .
گرز بخورند پهلوان .
گرز حرير است فضل ، كرمك پيله به ز تو كور است در حرير نهان تن
( جانت مزين ز نور علم نكوتر * تا كه تن از جامههاى نغز و ملون . . . )
آقاى حاج سيد نصر اللّه تقوى . رجوع به : اهل نگردد بعمامه . . . ، شود .
گرز خورشيد بوم بىنيروست از پى ضعف خود نه از پى اوست .
سنائى .
رجوع به : نور خورشيد در جهان . . . ، شود .
گر ز دريا دو سه قطره بپراكند چه باك باز چون جمع شود رو سوى دريا دارد .
ظهير .
گر ز ديو نفس ميجوئى امان رو نهان شو چون پرى از مردمان .
شيخ بهائى . رجوع به : عزت اندر عزلت . . . ، شود .