رجوع به : آن ميوه كه از صبر . . . ، شود .
چو صيدى جست صيادش ز اول سختتر گيرد . * ( پس از وارستگيها بيشتر گشتم گرفتارش . . . )
نظيرى . نظير : بدست آوردن آزادى اگر گاهى آسان باشد تحصيل آزادى از دست داده هميشه مشكل است .
چو طالع نباشد هنر هيچ نيست . * ( هنر خود ندارم و گر نيز هست . . . )
عبيد زاكانى .
رجوع به : اگر بهر سر مويت . . . ، شود .
چو طفل گريه كند بهر كدخدائى نيست * ( ز درد دين نبود چشم شيخ اشكآلود . . . )
وحيد قزوينى .
چو عاجز شود مرد چاره سگال * ز بيچارگى در گريزد بفال .
نظامى .
چو عالم شدن خواهد از ما تهى * گدائى بسى به ز شاهنشهى .
حافظ .
چو عشق نو كند ديدار در دل * كهن را كم شود بازار در دل .
ويس و رامين . رجوع به : نو كه آمد . . . ، شود .
چو عضوى به درد آورد روزگار * دگر عضوها را نماند قرار .
سعدى .
رجوع به : بنى آدم اعضاى . . . ، شود .
چو عيب تن خويش داند كسى * ز عيب كسان برنگويد بسى .
فردوسى .
رجوع به : همه حمال عيب . . . ، شود .
چو عيسى گر توانى خفت بىجفت * مده نقد تجرد را ز كف مفت .
( . . . بگلخن پشت بر خاكستر گرم * به از پهلوى زن در بستر نرم . . . )
جامى . رجوع به : براى يكدمه شهوت . . . و رجوع به : لا رهبانية فى الاسلام . . . ، شود .
چو غنچه خونجگر ميخور از درون ليكن * به چشم خلق چو گل تازه روى و خندان باش .
حضرت اديب .
چو غنچه گر چو فرو بستگيست كار جهان * تو همچو باد بهارى گرهگشا مىباش .
حافظ .
چو فخر پيدا گردد نهفته گردد عار * ( ز نور روز گريزد هميشه ظلمت شب . . . )
عنصرى .
چو فردا برآيد بلند آفتاب * من و گرز و ميدان افراسياب .
فردوسى .
روانى و بلندى ، شعر را چون مثلى سائر و متداول كرده است . و در نظائر مورد مستعمل است .
چو فردا شود فكر فردا كنيم . * ( چنان به كه امشب تماشا كنيم . . . )
نظامى .
رجوع به : اليوم خمر . . . ، شود .
چو فرزند باشد بآئين و فر * گرامى بدل بر چه ماده چه نر .
فردوسى .
چو فرزند شايسته آمد پديد * ز مهر زنان دل ببايد بريد .
فردوسى .