بر فرق سرم پيشتر از سى و سه سال * بنشستى و از هيچ كسى شرمت نيست .
مجير بيلقانى .
اى موىسپيد اگر شبى با يارى * بنشينم و از عيش برآيد كارى
صد عذر نهم گر بودش آزارى * اين جور تو را چه عذر سازم بارى .
مجير بيلقانى .
رجوع به : نزيبد مرا با جوانان . . . ، شود .
چو پيرى درآيد ز ناگه بمرد * جوانش كند بادهء سالخورد
( . . . چو بددل خورد مرد گردد دلير * چو روبه خورد گردد آن تند شير . )
فردوسى .
چو پيش آرند كردارت بمحشر * فرومانى چو خر بميان « 1 » شلكا .
رودكى .
چو پيش آيد قضا . * مروا شود چون مرغوا
جاى شجر گيرد گيا * جاى طرب گيرد شجن .
( آرى . . . ) امير معزى . رجوع به : اذا جاء القضاء . . . ، شود .
چو پيش آيدم گردش روزگار * نبايد مرا پند آموزگار .
فردوسى .
رجوع به : الدهر احذق . . . ، شود .
چو تازى بود اسب يك تازيانه . * ( چو دانش ندارى تو در پارسائى
بسان لگامى بوى بىدهانه * بس است اينكه گفتمت كافزون نخواهد . . . )
ناصر خسرو . رجوع به : آنكس است . . . ، شود .
چو ترك گرسنه خرد گم كند * كله در ته ديگ هيزم كند .
( در آندم كه گردد شكم وامخواه * گلين ديگ بهتر ز زرين كلاه . . . )
امير خسرو . نظير : خدا هيچ بندهاى را بگرسنگى امتحان نكند . و رجوع به : اترك التروك . . . ، شود .
چو تنگى بود دانه چون جان بود * برابر بگوهر هم ارزان بود .
فردوسى . ى .
چو تو خود كنى اختر خويش را بد * مدار از فلك چشم نيك اخترى را .
ناصر خسرو .
نظير :
و عاجز الرأى مضياع لفرصته * حتى اذا فات امر عاتب القدرا .
رجوع به : النجوم حق . . . و رجوع به : لا جبر و لا تفويض . . . ، شود .
چو تو در مصحف از هوى نگرى * نقش قرآن ترا كند در بند
ور ز زردشت بىهوى شنوى * زنده گرداندت چو قرآن زند .
سنائى .
رجوع به : انظر الى ما قال . . . ، شود .
چو تو مرگ بر خويش آسان كنى * ز خود مرگ را نيز ترسان كنى .
حضرت اديب .
چو تير از ره بخواهد تافتن سر * پديد آيد در آهنگ كمان در .
ويس و رامين .
چو تير از كمان رفت نايد بشست .
چو تير انداختى در روى دشمن * حذر كن كاندر آماجش نشستى .
سعدى .
چو تيره شود مرد را روزگار * همه آن كند كش نيايد به كار .
نظير :
و اذا اراد اللّه رحلة نعمة * عن دار قوم اخطأوا التدبيرا .
هامش
( 1 ) ن ب : در جاى .