پديد آورد و گرچه پس از آن روزنامههاى فكاهى فراوان شد و مقالات انتقادى بسيار نوشتند اما هيچيك اهميت و شهرت مقالات او را نيافت .
دهخدا در اين مقالات پر از نيش و كنايه با طعنههاى زيركانه و لطيف ، طبقات مختلف زمان را كه سد راه پيشرفت جامعه بودند بباد مسخره گرفت . اين روزنامه سخت مبغوض مرتجعين زمان بود چنان كه پس از تعطيل مجلس شوراى ملى در دورهء محمد عليشاه ميرزا جهانگير خان بفرمان محمد عليشاه بقتل رسيد و دهخدا را هم با جمعى از آزاديخواهان به اروپا تبعيد كردند .
وى در پاريس با علامه محمد قزوينى معاشر بود ، سپس بسويس رفت و در آنجا نيز بسال 1327 قمرى سه شماره صور اسرافيل منتشر كرد ، آنگاه به استانبول رفت و با همكارى جمعى از ايرانيان مقيم تركيه روزنامهء سروش را به زبان فارسى انتشار داد و پس از اينكه مجاهدين تهران را فتح كردند و محمد عليشاه از سلطنت خلع گرديد دهخدا از تهران و كرمان بنمايندگى مجلس شورايملى انتخاب شد و با استدعاى آزاديخواهان و سران مشروطيت از تركيه بايران آمد و بمجلس رفت .
دهخدا در دوران جنگ بين المللى اول در يكى از قراى چهارمحال بختيارى منزوى بود و پس از جنگ بتهران باز گشته از كارهاى سياسى كناره گرفت و بخدمات فرهنگى و علمى مشغول شد و پس از اينكه مدتى در وزارت فرهنگ و وزارت عدليه و رياست مدرسهء عالى حقوق و علوم سياسى اشتغال داشت يكباره اوقات خود را به كارهاى علمى اختصاص داد و تا پايان حيات بمطالعه و تحقيق و تحرير مصنفات گرانبهاى خويش مشغول شد .
از آثار دهخدا علاوه بر مقالات منتشره در جرايد ، كتاب « امثال و حكم » در چهار مجلد ، ديوان اشعار - باهتمام دكتر معين - ، شرححال ابوريحان بيرونى - چاپ وزارت فرهنگ - و نيز 52 مجلد از « لغتنامهء كبير » تاكنون
امثال و حكم ( فارسى ) — صفحة يادداشتى از ناشر 11
مساهمون: على اكبر دهخدا
صيادداشتى از ناشر ١١