وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ * إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
؛ « 1 »
پاداش داده نمىشويد مگر آنچه عمل كردهايد . بهجز بندگان مخلص كه پاداششان فوق عملشان است .
اكنون بايد توجه داشت كه كيفر و پاداش اخروى خواه از نوع دوم باشد و خواه از نوع سوم ، به عمل خود انسان بازمىگردد . اگر در عالم آخرت ، شرورى از باب كيفر اخروى دامنگير انسان مىشود ، عمل خود او يا نتيجهء عمل اوست و ارتباطى به خالق هستى كه خير محض و محض خير است ، ندارد .
اى دريده پوستين يوسفان * گرگ برخيزى از اين خواب گران
گشته گرگان يكبهيك خوهاى تو * مىدراند از غضب اعضاى تو « 2 »
خشم تو تخم سعير دوزخ است * هين بكش اين دوزخت را كين فخ است « 3 »
چون ز دستت زخم بر مظلوم رست * آن درختى گشت از آن زقّوم رست
چون ز خشم آتش تو در دلها زدى * مايهء نار جهنم آمدى
آتشست اينجا چو آدمسوز بود * آنچه از وى زاد مردافروز بود « 4 »
هامش
( 1 ) . صافات ( 37 ) آيهء 40 .
( 2 ) . كليات مثنوى ، ص 434 .
( 3 ) . همان ، ص 303 .
( 4 ) . همان ، ص 302 .