و من خطبة له - عليه الصّلوة و السّلام و التّحيّة و الإكرام - : ( 1 ) - و هى من الخطب العجيبة تسمّى الغرّاء - « الحمد للهّ الّذى علا بحوله ، » سپاس و ستايش خداوندى كه بلند است رتبهء او به قدرت و قوّت او . « الحول » القدر و الغلبة على إحالة الامور و تقليب الأحوال ، معناه : إنّ اللّه متعال بإحالة الخلق عن إدراكه ، فحوله إحالة الأفهام عن درك ذاته و صفاته . « و دنا بطوله ، » - طوله بسط نعمه على خلقه - و نزديك است به بسط نعم بر خلايق ، بحيث يشاهدونه في صور طوله ، و هو فضله و هبته لكلّ مستحقّ ما يليق به . « مانح كلّ غنيمة و فضل ، » عطا دهندهء هر غنيمت و هر فضيلت . « المانح » المعطى ، و « المنحة » العطية . « و كاشف كلّ عظيمة و أزل . » دفع كنندهء هر بليهّ و سختى و تنگى . « الأزل » الشدّة و الضيق . « أحمده على عواطف كرمه ، و سوابغ نعمه ، » ستايش مى كنم او را بر توالى و تتابع كرم او ، و تمامى و فزونى نعم او . « و اومن به أوّلا باديا ، » و ايمان مى آورم به او ابتدائا ظاهرا . « و أستهديه قريبا هاديا ، » و طلب هدايت مى كنم از او كه قريب است و راه نماينده . « و أستعينه قادرا قاهرا ، » و طلب يارى مى كنم از او كه توانا است و غالب . « و أتوكّل عليه كافيا ناصرا ، » و توكّل مى كنم بر او كه كفايت كننده و يارى دهنده است . « و أشهد أن لا إله إلّا اللّه الّذى رفع السّماء فبناها ، » و گواهى مى دهم كه نيست