جهدها كرديد و او شد پر صفا * نار را كشتيد از بهر خدا
آتش شهوت كه شعله مى زدى * سبزهء تقوا شد و نور هدى
آتش خشم شما هم حلم شد * ظلمت جهل از شما هم علم شد
آتش حرص از شما ايثار شد * و آن حسد چون خار بد گلزار شد
چون شما اين جمله آتشهاى خويش * بهر حق كشتيد تا شد نوش نيش ( 1 ) نفس نارى را چو باغى ساختيد * اندر او تخم وفا انداختيد
بلبلان ذكر و تسبيح اندر او * خوش سرايان در چمن بر طرف جو
داعى حق را اجابت كردهايد * در جحيم نفس آب آوردهايد
دوزخ ما نيز در حقّ شما * سبزه گشت و گلشن و برگ و نوا
چيست احسان را مكافات اى پسر * لطف و احسان و ثواب معتبر ( 2 )
مروى است كه كسى سؤال كرد از منبع الحقائق امام جعفر صادق - عليه الصلاة و السلام - در آيهء : وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلّا وارِدُها ، ( 3 ) أ تردونها أنتم أيضا فرمود كه « جزناها و هى خامدة » . ( 4 ) يعنى ما از او گذشتيم و دوزخ فسرده بود .
تو را از آتش دوزخ چه باك است * گر از هستى ، تن و جان تو پاك است
از آتش زرّ خالص برفروزد * چو غشّى نبود اندر وى ، چه سوزد
« فارعوا عباد اللّه ما برعايته يفوز فائزكم ، و بإضاعته يخسر مبطلكم . » پس رعايت كنيد اى بندگان خداى به آنچه به رعايت كردن آن فيروزى مى يابد فيروزى يابندهء شما ، و به ضايع كردن آن زيان مى يابد زيانكار شما .
« و بادروا آجالكم بأعمالكم ، » و مبادرت و مسابقه جوييد اجلهاى شما به عملهاى شما . مبادرة الآجال بالأعمال مسابقتها بها استعدادا لتسهيل الموت .
هامش
( 1 ) مثنوى : بهر حق كشتيد جمله پيش پيش
( 2 ) دا : از بيت « آتش شهوت كه شعله مى زدى . . . » تا همين بيت محذوف ، مثنوى ، چ نيكلسون ، ج 1 ، ص 389
( 3 ) مريم : 71
( 4 ) علم اليقين في اصول الدين ، ج 2 ، ص 971