منهاج الولاية في شرح نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 998

« فجعل اللّه لهم الجنّة ثوابا ، » پس گردانيد خداى تعالى از براى ايشان بهشت پاداش ايشان . « وَ كانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها » ( 1 ) و بودند ايشان به آن سزاوارتر و بودند اهل آن . فإنّ منهم من أهل الآخرة و منهم أهل اللّه و خاصتّه . في تفسير العرائس ( 2 ) في قوله تعالى : وَ أَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى وَ كانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها ( 3 ) : « لأنّهم سابقون بها في الازل من غيرهم الذى حجبهم اللّه من رؤية نورها و كانوا اهل الكلمة من حيث الاصطفائية إذ نزلت عندليب التوحيد ( 4 ) على أغصان ورد قلوبهم فترنّمت بألسنتهم الصادقة من بطنان أفئدتهم بكلمة التقديس . » ( 5 ) « في ملك دائم ، و نعيم قائم . » در پادشاهى دائم مخلّد بى انتقال و انعزال ، و نعيم مقيم ثابت بى زوال از ذخاير مكاشفات و عجايب مشاهدات . در عبهر العاشقين ( 6 ) است كه : « اهل مشاهده را سه مشاهده است : يكى پيش از وجود انسانى ، ارواح را قبل الاجساد در حضرت مجد ، چون جمع آورد با رؤساى ارواح ، فرمود : أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ طوعاقالُوا بَلى . ( 7 ) لذّت كلام در ايشان رسيد ، از حقّ جمال خواستند تا عرفان بر كمال شود . حق حجاب جبروت برداشت ، و جمال جلال ذات به ايشان نمود . ارواح انبيا و اوليا از تأثير سماع و جمال جلال مست شدند . با شاهد قدم بى رسم حدثان دوستى گرفتند . از آن ولايت به مراتب تربيت