و من كلامه - عليه الصّلوة و السّلام - : ( 1 ) « سيّئة تسوءك خير عند اللّه من حسنة تعجبك . » يعنى سيئّه‌اى كه اندوهگين كند تو را بهتر است نزد خداى از حسنه‌اى كه به عجب آورد تو را . و من كلامه - عليه الصّلوة و السّلام - : ( 2 ) « إنّ اللّه تعالى يوكّل على كلّ عبد ملكا إذا تكبّر قال له : اخسأ فقد وضعك اللّه ، فهو في نفسه كبير و في أعين النّاس أحقر من الخنزير . » يعنى بدرستى كه خداى تعالى بر هر بنده‌اى ملكى موكّل گردانيده تا او را از راه كبر و جفا به بساط تواضع و وفا مى خواند ، و چون نفس خبيث بنده‌اى عنان كبر و نخوت از راه تواضع و مسكنت بر گرداند ، آن ملك او را به زجر از بساط قرب براند و گويد : دور شو كه خداى تعالى تو را وضيع و خوار كرده است . پس نفس شوم آن مدبر در چشم او بزرگ نمايد ، امّا در چشم مردم حقيرتر و مردارتر از خوك آيد . مولانا :

و عن رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ( 3 ) « بينما رجل يتبختر في بردته قد أعجبته نفسه خسف اللّه به الأرض ، فهو يتجلجل فيها إلى يوم القيامة » يعنى در حالتى كه مدبرى از تائهان ( 4 ) باديهء جهل به جامهء خوب مباهات مى نمود ، دست