حديث
1 - الإمام علي « ع » : أ ترجو أن يعطيك الله أجر المتواضعين ، و أنت عنده من المتكبّرين ؟ و تطمع - و أنت متمرّغ في النّعيم تمنعه الضّعيف و الأرملة - أن يوجب لك ثواب المتصدّقين . . . ؟ « 1 » امام على « ع » : آيا اميد آن دارى كه خدا پاداش فروتنان به تو دهد ، در صورتى كه تو در نزد او از متكبّرانى ؟ و آيا تو كه در نعمت غلت مىزنى ، و از رسيدن آن به ناتوانان و بيوه زنان بيچاره ممانعت مىكنى ، چشم آن دارى كه به تو پاداش انفاقكنندگان مخلص داده شود ؟ 2 - الإمام علي « ع » : . . . لقد دخل موسى بن عمران و معه أخوه هارون - صلَّى الله عليهما - على فرعون و عليهما مدارع الصّوف و بأيديهما العصيّ ، فشرطا له إن أسلم ، بقاء ملكه و دوام عزّه ، فقال : « ألا تعجبون من هذين ، يشرطان لي دوام العزّ و بقاء الملك ، و هما بما ترون من حال الفقر و الذّلّ ، فهلَّا ألقي عليهما أساور من ذهب ؟ ! » إعظاما للذّهب و جمعه ، و احتقارا للصّوف و لبسه . . . « 2 » امام على « ع » : موسى بن عمران و برادرش هارون - درود خداى بر ايشان - در حالى بر فرعون وارد شدند كه جامه هاى پشمين بر تن و عصا در دست داشتند ، و با او شرط كردند كه اگر مؤمن شود ، ملكش باقى بماند و عزّتش دوام يابد ؛ فرعون گفت : « آيا از اين دو تن دچار شگفتى نمىشويد كه براى بقاى ملك و دوام عزّت من شرط قرار مىدهند ، در صورتى كه خود اين گونه در حال فقر و خوارى هستند كه مىبينيد ؟ چرا داراى دستبند زرّين نيستند ؟ »
هامش
« 1 » « نهج البلاغه » / 871 ؛ « عبده » 3 / 23 .
« 2 » « نهج البلاغه » / 790 ؛ « عبده » 2 / 168 - 169 .