( 1 ) ( واى بر كم فروشان ) ، آنان كه چون كالاى مردم را ( براى خود ) پيمانه كنند ، خوب پر مىكنند ، و چون كالايى را ( از خود ) براى ديگران پيمانه كنند يا بكشند ، سر خالى و كم مىدهند ،
حديث
1 الإمام علي « ع » : . . . و اعلم - مع ذلك - أنّ في كثير منهم ( التّجار ) ضيقا فاحشا ، و شحّا قبيحا ، و احتكارا للمنافع ، و تحكَّما في البياعات ، و ذلك باب مضرّة للعامّة . . . « 1 » امام على « ع » : . . . با وجود اين ( سفارش كه در بارهء بازرگانان و كاسبان كردم ) ، بدان كه بسيارى از آنان تنگچشميى بيش از اندازه دارند و بخلى زشت ، و دست به احتكار اجناس سودمند و مورد نياز مىزنند ، و در معامله و داد و ستد زورگو و خودسرند ؛ و اين رفتار به همهء مردم زيان مىرساند . . . 2 الإمام السّجّاد « ع » - في حديث زرارة بن أوفى : . . . و أمّا الذّئب فتجّاركم ، يذمّون إذا اشتروا ، و يمدحون إذا باعوا . . . « 2 » امام سجّاد « ع » - در حديث زرارة بن اوفى : . . . گرگ بازرگانان شمايند ، كه چون خريدار باشند از كالا عيب مىجويند ، و چون فروشنده باشند به ستايش آن مىپردازند . . .
هامش
« 1 » « نهج البلاغه » / 1017 ؛ « عبده » 3 / 110 .
« 2 » « بحار » 67 / 225 ؛ « خصال » 1 / 339 .