( 1 ) امام على « ع » : . . . دلهاى بهره مندان از دنيا گريان است هر چند شادمان باشند ، و با آنكه ديگران به پاره اى از آنچه بهرهء ايشان شده است رشك مىبرند ، آنان همواره از خود ( و زندگى خود ) بيزارتر مىشوند . 5 الإمام علي « ع » : احذر الدّنيا ، فإنّها شبكة الشّيطان و مفسدة الإيمان . « 1 » امام على « ع » : از دنيا بپرهيز كه دام شيطان است و تباه كنندهء ايمان . 6 الإمام علي « ع » : الدّنيا معدن الشّرّ و محلّ الغرور . « 2 » امام على « ع » : دنيا معدن شرّ است و جايگاه فريب . 7 الإمام علي « ع » : أهل الدّنيا كركب يسار بهم و هم نيام . « 3 » امام على « ع » : مردم دنيا همچون سوارانى خفتهاند كه كاروانشان در حركت است ( و ناگاه به مقصد مىرسند ، و آنگاه بيدار مىشوند ) . 8 الإمام الصّادق « ع » : الدّنيا بمنزلة صورة ، رأسها الكبر ، و عينها الحرص ، و أذنها الطَّمع ، و لسانها الرّياء ، و يدها الشّهوة ، و رجلها العجب ، و قلبها الغفلة ، و كونها الفناء ، و حاصلها الزّوال ، فمن أحبّها أورثته الكبر ، و من استحسنها أورثته الحرص ، و من طلبها أوردته إلى الطَّمع ، و من مدحها أكبّته [ في ] الرّياء ، و من أرادها مكَّنته من العجب ، و من اطمأنّ إليها ركبته الغفلة ، و من
هامش
« 1 » « غرر الحكم » / 73 .
« 2 » « غرر الحكم » / 34 .
« 3 » « نهج البلاغه » / 1115 ؛ « عبده » 3 / 165 .