حديث
1 النّبي « ص » : من أعطاه الله القرآن ، فرأى أنّ رجلا أعطي أفضل ممّا أعطي ، فقد صغّر عظيما و عظَّم صغيرا . « 1 » پيامبر « ص » : هر كس كه خدا قرآن را به او بخشيده باشد ( اهل قرآن و معتقد به قرآن باشد ) ، و چنان تصوّر كند كه به كسى چيزى بيش از آنچه به وى بخشيدهاند عطا شده است ، در واقع چيزى با عظمت را كوچك شمرده است و چيزى كوچك را بزرگ دانسته است . 2 الإمام علي « ع » : . . . اعلموا أنّه ليس على أحد بعد القرآن من فاقة ، و لا لأحد قبل القرآن من غنى . . . « 2 » امام على « ع » : . . . بدانيد كه پس از ( داشتن ) قرآن هيچ كس را نيازى نيست ، و پيش از ( داشتن ) قرآن ( فهم قرآن و ايمان به قرآن و عمل به پندها و احكام قرآن ) ، هيچ كس را بىنيازيى نيست . 3 الإمام الصّادق « ع » : من قرأ القرآن فهو غنيّ ، و لا فقر بعده ، و إلَّا ما به غنى . « 3 » امام صادق « ع » : هر كس قرآن را بخواند بىنياز است ، و پس از آن فقرى نيست ، و گر نه از بىنيازى بهره اى ندارد .
هامش
« 1 » « كافى » 2 / 605 .
« 2 » « نهج البلاغه » / 567 ؛ « عبده » 2 / 111 .
« 3 » « كافى » 2 / 605 .