طاغوتيگرى اجتماعى ، طاغوتيگرى فرهنگى .
پس اسلام با آموزشهاى خود ، به شديدترين صورت با طاغوتيگرى مىرزمد ، و حقوق و شرافت مردمان را در زمينه هاى همگون با روح اسلامى تأمين مىكند . اسلام دينى انسانى است كه مهر و محبت آن همگان - بخصوص مستضعفان - را شامل مىشود . و « راه خدا » ، كه قرآن كريم با تأكيد فرموده است كه در راه خدا نبرد كنيد ، همان راه مستضعفان است ، در برابر راه شيطان ، كه راه ثروتمندان و زورمندان و متنعّمان متكاثر و طاغوتهاى اقتصادى و سياسى است .
دين الهى و شريعت آسمانى ، سلطهء تحميلى يك گروه را بر مردم و مال و عرض و دسترنج و سرنوشت حياتى ايشان ، به هيچ روى نمىپذيرد ، تا چه رسد به آنكه براى چنين سلطه اى مقدّمات لازم را فراهم آورد ، بلكه اين همه را نفى و طرد مىكند . و آشكار است كه اين نفى و جبهه گيرى ، در هر ميدانى كه تصوّر شود - از سياسى و اقتصادى و چيزهاى ديگر - جز به ملاكى واحد نمىتواند صورت پذيرد ، و آن ملاك ، اعتقاد توحيدى اسلامى است كه مقتضاى آن برابر بودن همهء مردم است در پيشگاه خداوند متعال ، و طرد برترىجويى بعضى از مردم بر بعضى ديگر ، يا بعضى از مردم را ارباب دانستن ؛ اعتقادى توحيدى كه مردمان را فرا مىخواند تا به هر اربابى ، جز خداى پروردگار جهانيان ، به صورت قاطع كافر شوند و پشت كنند .
3 - روح دين توحيدى
: بنا بر اين ، روح دين توحيدى خالص ( اسلام ) و راهى كه ترسيم كرده است - چنان كه گذشت - با هر شكلى از اشكال ديكتاتورى و استكبار و سلطه يا بى افراد يا گروههايى بر ديگر مردم تضاد دارد ، چه رسالت دين و حركت آن جز نفى و انكار همهء « اربابان » سياسى و اقتصادى و تثبيت رب يگانه نيست * ( ( وَلا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ الله ) * « 1 » نبايد برخى از ما برخى ديگر را به جاى خدا ربّ ( و صاحب اختيار ) خويش قرار دهند ) .
هامش
« 1 » . « سورهء آل عمران » : 64 .