بود ؟
3 - بنا شدن تن بر نان
: اين تعليم جهت بخش ، اصولى را كه لحظاتى پيش به آنها اشاره كرديم ، مورد تأكيد قرار مىدهد . اكنون براى آنكه مطلب را روشنتر كرده باشيم ، به شرح مختصر امورى مىپردازيم كه از اين تعليم نتيجه مىشود :
( 1 ) - توجّه عميق اسلام به واقعيّات زندگى ، از راه تأكيد بر پيوند ناگزير حياتى موجود ميان تن و نان ، و چيزهايى كه ممكن است خوراك انسان شود .
( 2 ) - اهتمام در امر معاش و خوراك مردم و تأمين نيازمنديهاى ايشان در زندگى مادّى ، تا دين حنيف الهى به آن متّهم نشود كه توجّهى به واقعيّتهاى بشرى ندارد و اهتمامى در بارهء موجوديّت حياتى مردم نشان نمىدهد ، و تنها به امورى معنوى و اخروى كه ارتباط چندانى با زندگى ندارند مىپردازد .
( 3 ) - تبيين اصل حاكم بر نظام اقتصادى در اسلام ، يعنى پاسخگويى به نيازمنديهاى طبيعى و تأمين كردن چيزهايى كه انسان براى ادامه دادن به زندگى خود در « ترازى متناسب » به آنها نيازمند است .
( 4 ) - توضيح چگونگى پيوند داشتن انسان با مال و مواهب طبيعى ، و بيان اينكه پيوند مزبور بايد بر نيازهايى در حدود معقول و متناسب مبتنى باشد ، نه بر انحصارطلبى و تبعيض . هر انسانى داراى تنى است ، و تن نيازمند نان و آب و پوشاك و بهداشت و چيزهاى ديگرى است كه در زندگى مورد لزوم است . و از اين بابت ميان انسان با انسانى ديگر تفاوتى وجود ندارد . پس انحصارطلبى و ويژه خواهى در اسلام نيست .
( 5 ) - اشاره به اينكه همهء امكاناتى كه بوسيلهء آنها نيازمنديهاى آدمى بر طرف مىشود ، در طبيعت و اجتماع موجود است ، و همه آماده شده است براى رفع نيازمنديهاى انسان ، در صورتى كه از آنها به گونه اى عادلانه و درست بهره بردارى شود .