، بر كسى كه از تعاليم اسلامى آگاه است ، پوشيده نيست كه مقصود احاديثى كه انسانها را به غنى گشتن ( بىنيازى ) و كسب كردن مال مىانگيزند ، غناى كفافى ( به اندازهء كافى و ) حاصل از راه حلال است ، تا آن را به مصارف شايسته اى كه در احاديث آمده است برسانند ، همچون حفظ آبرو و پرداختن دين و صلهء رحم ، نه ثروت تكاثرى ، در آن حد كه از راه ستم و مكيدن خون مردم فراهم مىشود . پس آشكار است كه غنايى كه آدمى را از ظلم باز مىدارد ، غير از غنايى است كه او را به ظلم وامىدارد .
ه - منع از ترك تلاش اقتصادى و تأكيد بر اهميّت كسب و كار و حفظ مال
حديث
1 الإمام علي « ع » : تعرّضوا للتّجارات ، فإنّ لكم فيها غنى عمّا في أيدي النّاس . و إنّ الله عزّ و جلّ يحبّ المحترف الأمين . المغبون غير محمود و لا مأجور . « 1 » امام على « ع » : به انواع داد و ستد ( و كسب و كار ) بپردازيد ، زيرا از اين راه ، از مال و منال مردم بىنياز مىشويد . خداوند بزرگ ، صاحب حرفهء درستكار را دوست مىدارد . مغبون ( كسى كه در زندگى فريب خورده و براى خود تلاشى نكرده است ) ، نكوهيده است و بىپاداش . ، مقصود از بازرگانى و تجارت در احاديث ، مطلق خريد و فروش و كسب و حرفه است ، به منظور بىنياز شدن از مردم و انجام دادن كارهاى نيك .
هامش
« 1 » « وسائل » 12 / 4 .