مىخواهد آب را از نهر ديگرى به روستاى خود برساند ، ( 1 ) كه در نتيجه آسياب از كار مىافتد ، آيا مالك چنين حقى دارد يا نه ؟ حضرت در جواب نوشت :
« بايد از خدا بترسد و در اين باره به نيكى رفتار كند و به برادر مؤمن خود زيانى نرساند » .
تذييل « 1 » وام و اهميّت پرداخت آن
قرآن
1 - * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ، إِذا تَدايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوه ) * . . . * ( وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْه الْحَقُّ ، وَلْيَتَّقِ الله رَبَّه ، وَلا يَبْخَسْ مِنْه شَيْئاً . . . ) * « 2 » اى مؤمنان ! چون به يك ديگر - براى مدّتى معيّن - وام دهيد ، آن را بنويسيد . . .
مديون بايد مبلغ را بگويد تا نوشته شود ، و از خداى بپرهيزد ، و چيزى از وامى كه بر او است نكاهد . . .
هامش
« 1 » « تذييل » ، مصدر باب « تفعيل » است ، و در اصل لغت به معناى دامن دار كردن جامه و دراز كردن دامن آن است . « ذيّل الكتاب » نيز به كار مىرود ، يعنى در ذيل ( دنبالهء ) كتاب ( يا فصل ، يا مطلب ) چيزى افزود ، براى تكميل موضوع و تأكيد يا توضيح بيشتر آن ؛ به تعبير ديگر ، يعنى بخش يا بخشهاى تكميلى مىشد به جاى آن ، « پىنوشت » آورد ، ليكن چون خود « تذييل » واژه اى است متداول - و چه بسا اصطلاح - و رسانندهء مقصود ، همان را به كار برديم .
« 2 » « سورهء بقره » : 282 .