جنگلى و كوهى و دشتى ) تا توليد و واردات و توزيع و مالكيّت و مصرف ، ريشه كن مىكند .
مسألهء پنجم : پس از همهء آنچه گفتيم به اصلى مهم كه جنبهء اساسى و حياتى دارد مىرسيم ؛ و آن اصل اين است كه چون مال از موضع « قوامى » و حدود طبيعى خود خارج شود ، موجب تباهى و نابودى فرد و اجتماع خواهد شد ، خواه :
( 1 ) - از راه خوردن مال اشخاص به سببهاى باطل باشد ، كه در واقع يك انتحار اجتماعى است * ( ( وَلا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ) * « 1 » خودهاتان را مكشيد ) ؛ ( 2 ) - يا از راه رباخوارى ( إذا أراد الله بقوم هلاكا ظهر فيهم الرّبا « 2 » چون خدا هلاك قومى را بخواهد ، رباخوارى در ميان ايشان رواج مىيابد ) ؛ ( 3 ) - يا از راه تكاثر و انحصارطلبى ( من يستأثر من الأموال يهلك « 3 » هر كس مال را تنها براى خود و كسان خود بخواهد هلاك مىشود ) ؛ ( 4 ) - يا از راه بخل و انفاق نكردن * ( ( أَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ الله وَلا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ) * « 4 » از اموال خود در راه خدا انفاق كنيد ، و به دست خود خود را به هلاكت ميندازيد ) ؛ ( 5 ) - يا از راه انباشتن مال و گنج فراهم آوردن ( و صاحب الثّلاثين ألفا هالك « 5 » هر كس سى هزار درهم ، بيش از نياز ، نگاه دارد هلاك خواهد شد ) ؛ ( 6 ) - يا از راه اسراف و تبذير ( من لم يحسن الاقتصاد أهلكه
هامش
« 1 » « سورهء نسا » : 29 .
« 2 » « وسائل » 12 / 427 ، از سخنان امام صادق « ع » .
« 3 » « تحف العقول » / 155 ، از سخنان امام علىّ بن ابى طالب « ع » .
« 4 » « سورهء بقره » : 195 .
« 5 » « تحف العقول » / 279 ، از سخنان امام صادق « ع » .