مىگردد ، و « 1 » پس صفت ظلم اگرچه در ظاهر باعث خرابى خانهء رعاياست ، و لكن اگر به ديدهء انصاف ملاحظه شود موجب تخريب بنياد رياست و سرورى است .
و از حضرت امير المؤمنين عليه السلام مروى است كه : « اذا تغيّرت نيّة السّلطان فسد الزمان » « 2 » ، يعنى : اگر نيّت « 3 » خاطر پادشاه از نيّت خير انصراف و از منهج صواب انحراف نمايد ، احوال زمانه فاسد و اوضاع روزگار تباه گردد ، و چون روزگار تباه شد باعث ضعف اهل ملك و قوت دشمنان خواهد گرديد .
چنان كه حضرت شاه ولايت پناه فرموده است كه : « من ظلم رعيّته نصر اضداده » « 4 » ، يعنى : هركه بر رعيت خود ظلم كند يارى دشمنان خود كرده خواهد بود .
و نيز از آن جناب مروى است كه : « من خذل جنده نصر اضداده » « 5 » يعنى : هركه لشكر خود را مخذول و پريشان سازد و به احسان و انعام به تدارك احوال ايشان نپردازد ، نصرت اعادى خود كرده خواهد بود .
هامش
( 1 ) و : در « الف » نيامده است .
( 2 ) بحار الانوار : 77 / 213 ، نهج البلاغه با معجم مفهرس مترجمنامه 31 صفحهء 162 با اندكى اختلاف .
( 3 ) نيّت : در « د » نيامده است .
( 4 ) غرر الحكم و درر الكلم ( آمدى ) : 346 / حديث 7983 .
( 5 )