شاگردش بوده و حالا براى زيارت به كربلا آمده ، خودش را از نجف به كربلا مىرساند و آن شخص را پيدا كرده و از او به گرمى پذيرايى مىكرد .
از خصوصيات ديگر ايشان اين بود كه با فروتنى كارهايش را خود انجام دهد و به عهدهء كسى ديگر نگذارد ، فرزند ايشان در اين مورد چنين مىگويد : « بارها ديده بودم كه خود لباسهايش را مىشست و در صورت لزوم ، پارگى آنها را مىدوخت . مىگفتم : به اهل منزل بدهيد ؛ شستن و دوختن وظيفهء آنهاست . در پاسخ مىگفت : « فعلًا خودم مىتوانم لباسهايم را بشويم و بدوزم » .
2 . محبت اهلبيت ( ع )
مرحوم آيت اللّه مدرسى عاشق اهلبيت ( ع ) بود ، دلدادگى او به آن خاندان مكرم باعث شده بود كه روزهاى جمعه در منزلش عزاى امام حسين ( ع ) را برپا كند و نيز در ايام ولادت أئمه ( ع ) جشن مىگرفت و در ايام شهادت آن بزرگواران مجلس روضه برگزار مىكرد . ايشان در مداومت خواندن زيارت عاشورا تأكيد داشت ، فرزندش در اين باره مىگويد : « يكى از برنامههاى دائم مرحوم والد در شهر بم ، خواندن زيارت عاشورا قبل از اذان صبح بود . وى به طور حتم خصوصيات شگفت اين زيارت را لمس كرده بود و به ما نيز سفارش مىكرد تا قرائت آن را ترك نكنيم » .
نامبرده ارادت خاصى به آستان مقدس حضرت معصومه ( ص ) داشت . فرزندش مىگويد : « مرحوم والد هنگامى كه ساكن قم بود ، هر روز قبل از اذان صبح راه نسبتاً طولانى خانه تا حرم را مىپيمود و به حرم حضرت معصومه ( س ) مشرّف مىشد » .
وى به امام زمانش عشق مىورزيد . فرزند ارجمندش مىگويد : « به امام زمان ( ع ) علاقهء عجيبى داشت . حتى عصر روز جمعهاى كه براى آخرين بار ، به سوى شهرستان بم مىرفت ؛ از امام زمانش غافل نبود . در همان ساعت حركت ، يكى از
سى و پنج عالم ( از عالمان تأثيرگذار افغانستان در سده اخير ) ( فارسى ) — صفحة 279
مساهمون: سيد محمد عارف موسوى نژاد
ص٢٧٩