آن ميدان را روشن كرد .
از گرد و غبار اسبان ، غبارى در ميدان نبرد به پا مىخيزد كه مشرق و مغرب را فرا مىگيرد .
جايى كه از شدت گرد و خاك ، روز مانند شب تاريك مىگردد و تاريكى گرد و غبار نيز بر اثر برق شمشيرها ، تبديل به روز روشن مىگردد .
ابر گرد و غبار ، افق را پوشانيد و از درخشش شمشيرها در آن برقى درخشان مىباشد .
پس خورشيد روز در آن گرد و غبار غايب مىشود و غروب مىكند و خورشيد آهنين طلوع مىكند و مىتابد . مصرع اول كنايه از شدت گرد و غبار و تاريكى ديد و مصرع دوم كنايه از شدت جنگ و نبرد و برخورد شمشيرها با يكديگر كه باعث ايجاد جرقه و نور مىشود .
2 - 3 - 2 - 1 - 3 - 6 مهدويت در اشعار حسينى سيد حيدر حلّى
عاشورا دغدغهاى نهفته در وجود انسانهاى مسلمان است و انتظار فرج و قيام مهدى ( عج ) هم چيزى است كه با سرشت آنان عجين شده است . ارتباط بين روز عاشورا و روز قيام قائم ( عج ) ، يك رابطه ملموس و قابل درك براى هر انسان عاقلى است . چرا كه راه و هدف مهدى ( عج ) همان هدف امام حسين عليه السّلام در ابعاد وسيع و گسترده جهانى است .
به ندرت مىتوان قصيدهاى حسينى از قصايد سيد حيدر را خواند ، و در آن توسل به امام زمان و استغاثه به حضرت و بلندا گرفتن نام حضرت را در قصايدش نديد ؛ و اين درنگ گسسته و نا به هنگام نيست بلكه شاعر در جاى مناسب خويش بدان پرداخته و آنجا كه بار احساسى شعر طلبيده ، به اين موضوع پرداخته است ( سليمان ، 169 : 1981 )
نقطه تلاقى عاشورا و مهدويت را در شعر سيد حيدر مىتوان در اين دو نكته جستجو كرد :
- حسين ( ع ) و مهدى ( ع ) قائمان مبارز بر ضد ظلم
- مهدى ( عج ) وارث و خونخواه حسين ( ع )
از مهمترين ويژگىهايى كه شعر رثايى سيد حيدر را در باره امام حسين ( ع ) متمايز كرده است ، دعوت او به انتقام خون اباعبدالله است ( سليمان الحلى ، 31 : 2003 ) برخى از پژوهشگرانى كه در رثاى سيد حيدر به تحقيق پرداختهاند ، معتقدند كه شعر رثايى سيد حيدر ،