فصل چهارم كتاب توحيد درست
قرآن
1 - * ( قُلْ : هُوَ الله أَحَدٌ الله الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَه كُفُواً أَحَدٌ ) * « 1 »
.
( 1 ) بگو : او خداى يگانه است خداى بىنياز نمىزايد و زاييده نشده و هيچ همتايى ندارد 2 - * ( الله لا إِله إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ، لا تَأْخُذُه سِنَةٌ وَلا نَوْمٌ ، لَه ما فِي السَّماواتِ وَما فِي الأَرْضِ ، مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَه إِلَّا بِإِذْنِه ، يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَما خَلْفَهُمْ وَلا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِه إِلَّا بِما شاءَ ، وَسِعَ كُرْسِيُّه السَّماواتِ وَالأَرْضَ ، وَلا يَؤُدُه حِفْظُهُما ، وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ) * « 2 »
جز خداى زندهء پاينده خدايى نيست ؛ او را چرت و خواب نمىگيرد ، آنچه در آسمانها و زمين است از او است ؛ چه كس مىتواند جز به فرمان وى در نزد او شفاعت كند ؟ از آنچه كه پيش رو و پشت سر مردمان است آگاه است ، و آنان به چيزى از دانش او احاطه ندارند مگر آنچه خود او بخواهد ، كرسى ( قدرت استيلاى ) او به گسترش آسمانها و زمين است ، و نگاهدارى آنها بر
هامش
« 1 » سورهء اخلاص ( 112 ) : 4 - 1 .
« 2 » سورهء بقره ( 2 ) : 255 .