ندارد إلا ابطال صلاة آن ديگرى ، چنان است كه به علامة نسبت داده شده ، و اگر معلوم نباشد فعل او را حمل بر صحت بايد كرد .
سؤال 146
[ قصر نماز در سفر براى تفرّج يا ملاقات دوستان ]
در سفرى كه غرض از آن محض تفرج ، يا ملاقات احباء باشد نماز قصر است ، يا نه ؟
جواب : بلى ، قصر است .
سؤال 147
[ تحقق قصد عشره ( ده روز ماندن در يك مكان ) ]
شخصى به اعتقاد اين كه رفقاى او قصد اقامت ده روز كردهاند ، قصد كرد ، بعد معلوم شد كه آنها قصد نكردهاند آيا نماز تمامى كه كرده صحيح است ، يا نه ؟ و آيا اقامت او محقق شده است : يا نه ؟
جواب : مسأله دو صورت دارد :
تارة قصد مىكند ماندن به قدر ماندن رفقا را . و خيال مىكند ده روز مىمانند . در اين صورت اقامت محقق نشده است . تارة قصد ده روز مىكند به تخيل اين كه ده روز مىمانند . در اين صورت ، محقق شده است . حاصل اين كه در اين مسأله و اشباه آن فرق است ما بين عنوان و داعى هر گاه مقصود ، عنوان ده روز باشد به داعى كذا ، اقامه محقق شده است . و اگر مقصود ماندن تا فلان وقت باشد به خيال اين كه ده روز است محقق نشده است .
سؤال 148
[ وجوب تمام خواندن نماز پس از ماندن سى روز در حال تردد ]
هر گاه در مكانى بماند سى روز بدون تردد ، مثل آن كه بگويد بعد از نه روز مىروم ، و بعد از تماميت نه روز عازم شود بر ماندن نه روز ديگر و همچنين تا سى روز ، نماز او بعد از سى روز قصر است ، يا تمام ؟
جواب : بعد از سى روز تمام مىكند . و در عنوان فقهاء و بعض أخبار اگر چه تردد سى روز است ، لكن ظاهر اين است مراد عدم قصد اقامه ده روز است ، چنانچه [ چنان كه ] از بعض أخبار مستفاد مىشود . قال في الجواهر : " و المراد بالتردد في المتن و غيره عدم العزم على الإقامة ، فيندرج فيه العازم على السفر غدا مثلا فحصل له مانع عن ذلك حتى مضى له الثلاثون ، كما لا يخفى على من لاحظ النصوص في المقام ، بل و الفتاوى مع التأمل التام . « 1 »
هامش
( 1 ) " جواهر الكلام ج 14 صفحه 321 .