فصل چهارم انديشيدن
قرآن
1 * ( إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَالأَرْضِ ، وَاخْتِلافِ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ ، لَآياتٍ لأُولِي الأَلْبابِ ، الَّذِينَ يَذْكُرُونَ الله قِياماً وَقُعُوداً وَعَلى جُنُوبِهِمْ ، وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَالأَرْضِ ، رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا ، سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ ) * ، « 1 » در آفرينش آسمانها و زمين ، و در پياپى آمدن شب و روز ، نشانه هايى است ( از دانايى و توانايى خدا ) براى خردمندان ، آنان كه ايستاده و نشسته و خفته ( در همه حال ) خدا را ياد مىكنند ، و در آفرينش آسمانها و زمين مىانديشند ( كه ) : پروردگارا ! اين همه را بيهوده نيافريدى ، تو پاك و پاكيزه اى ، پس ( بدين انديشه كه كرديم و ايمان كه يافتيم ) ما را از عذاب آتش نگاه دار ، . 2 * ( وَسَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَما فِي الأَرْضِ ، جَمِيعاً مِنْه ، إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ) * ، « 2 » آنچه را در آسمانها و در زمين است به فرمان شما در آورد ، همه از او است ، و
هامش
« 1 » سورهء آل عمران ( 3 ) : 191 - 190 .
« 2 » سورهء جاثيه ( 45 ) : 13 .