فصل دهم و الا دارى پايگاه انسان
قرآن
1 * ( وَلَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ ، وَحَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ ، وَرَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ ، وَفَضَّلْناهُمْ عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا ) * ، « 1 » فرزندان آدم را بس گرامى داشتيم ، و در خشكى و دريا آنان را بر مركبها سوار كرديم ، و از چيزهاى پاكيزه روزى ايشان قرار داديم ، و آنان را بر بيشتر آفريده هاى خود برتريى بزرگ بخشيديم ، 2 * ( وَإِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ : إِنِّي جاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً ، قالُوا : أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَيَسْفِكُ الدِّماءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ؟ قالَ : إِنِّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ ) * ، « 2 » به ياد آر آن هنگام را كه پروردگار تو به فرشتگان گفت : مىخواهم در زمين جانشينى بيافرينم ، گفتند : آيا كسى در آن مىآفرينى كه تباهى كند و خونها ريزد ، در صورتى كه ما به سپاس تو تسبيح مىگوييم و تو را تقديس مىكنيم ! خداوند گفت : من چيزى مىدانم كه شما نمىدانيد ،
هامش
« 1 » سورهء اسرا ( 17 ) : 70 .
« 2 » سورهء بقره ( 2 ) : 30 .