خود به ما آموختى ، تويى داناى حكيم ، ( 1 ) ( آنگاه ) خداوند گفت : اى آدم ! آنان را از نامها و حقيقتها آگاهى ده ، پس چون آدم فرشتگان را آگاه ساخت ، خداوند گفت : آيا به شما نگفتم كه من نهان آسمانها و زمين را مىدانم ، و از آنچه آشكار مىسازيد يا پنهان مىكنيد آگاهم ؟ ، 3 * ( هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ ، يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِه وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ ) * ، « 1 » او است آنكه در ميان آن درسناخواندگان فرستاده اى از ايشان برانگيخت ، تا آيات او را برخواند ، و آنان را پاكيزه سازد ، و كتاب و حكمت آموزد ، هر چند از آن پيش در گمراهيى آشكار فرو بودند ، 4 * ( أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَقائِماً يَحْذَرُ الآخِرَةَ وَيَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّه ، قُلْ : هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ ؟ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الأَلْبابِ ) * ، « 2 » آيا آن كس كه در لحظه هاى شب به فروتنى پيشانى به خاك مىسايد و به نماز مىايستد ، و از سراى ديگر بيم دارد و به بخشايش پروردگار خويش اميدوار است [ چنان ديگران است ؟ ] ، بگو : آيا هرگز برابر باشند كسانى كه مىدانند و كسانى كه نمىدانند ؟ تنها خردمندان يادآور مىشوند و پند مىگيرند ، 5 * ( قُلْ : هَلْ يَسْتَوِي الأَعْمى وَالْبَصِيرُ أَ فَلا تَتَفَكَّرُونَ ) * ؟ ، « 3 » بگو : آيا كور ( دل ) و بينا با هم برابرند ؟ چرا نمىانديشيد ! ،
هامش
« 1 » سورهء جمعه ( 62 ) : 2 .
« 2 » سورهء زمر ( 39 ) : 9 .
« 3 » سورهء انعام ( 6 ) : 5 .