فصل چهل و پنجم نقّادى و كمال يافتن شناخت به آن
قرآن
1 * ( وَإِذا قِيلَ لَه اتَّقِ الله ، أَخَذَتْه الْعِزَّةُ بِالإِثْمِ ، فَحَسْبُه جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهادُ ) * ، « 1 » چون به او گفته شود كه از خداى بترس ( و تباهى و فساد مكن ) غرور و حميّت او را فرا گيرد و به گناهكارى برانگيزد ؛ اين چنين كس را دوزخ بسنده خواهد بود ؛ و دوزخ بد جايگاهى است ،
حديث
1
الامام علي « ع » : ليكن آثر النّاس اليك ، من اهدى اليك رشدك ، و كشف لك عن معايبك . « 2 »
( 2 ) امام على « ع » : برگزيده ترين مردمان در نزد تو بايد كسى باشد كه تو را به راه رشد و كمال ببرد ، و معايبت را بر تو آشكار كند . 2
الامام الصادق « ع » : أحبّ إخواني إليّ ، من أهدى إليّ عيوبي . « 3 »
هامش
« 1 » سورهء بقره ( 2 ) / 206 .
« 2 » غرر الحكم / 254 .
« 3 » « مستدرك » 2 / 63 .