فصل سيزدهم شناخت ، چگونگى و درجات آن
قرآن
1 * ( وَيَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِه ) * . . « 1 » براى شما نورى قرار مىدهد كه بدان راه پيماييد . . . 2 * ( وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمالُهُمْ كَسَرابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُه الظَّمْآنُ ماءً ، حَتَّى إِذا جاءَه لَمْ يَجِدْه شَيْئاً وَوَجَدَ الله عِنْدَه ، فَوَفَّاه حِسابَه ، وَالله سَرِيعُ الْحِسابِ ، أَوْ كَظُلُماتٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ ، يَغْشاه مَوْجٌ مِنْ فَوْقِه مَوْجٌ مِنْ فَوْقِه سَحابٌ ، ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ ، إِذا أَخْرَجَ يَدَه لَمْ يَكَدْ يَراها ، وَمَنْ لَمْ يَجْعَلِ الله لَه نُوراً فَما لَه مِنْ نُورٍ ) * ، « 2 » اعمال كسانى كه كافر شدند همچون سرابى است ، در زمينى هموار ، كه تشنه آن را آب پندارد ، و چون نزد آن آيد ، چيزى نيابد ، و در آنجا ( به هنگام رسيدن به واقعيّت ) خدا را يابد كه حساب او را به تمامى برسد ، و خدا در رسيدن به حساب سريع است ، يا همچون تاريكيى است در دريايى ژرف ، كه آن را موجى بپوشاند كه بر زبر آن نيز موجى ديگر باشد و بر زبر آن ميغ ، تاريكيهايى است پاره اى بر روى پاره اى ديگر قرار گرفته ، چون دست خود بيرون آورد ، نزديك بدان است كه آن را نتواند ديد ، و آن كس كه خدا نورى
هامش
« 1 » سورهء حديد ( 57 ) : 28 .
« 2 » سورهء نور ( 24 ) : 40 - 39 .