و آيا جبرييل آيهء مباهله را در مورد كسى جز آنها آورده است ؟ « 1 »
هل أتى هل أتى بمدح سواهم * لا و مولى بذكرهم حلّاها
« آيا هل أتى در مدح غير آنها نازل شده است ؟ نه ، به خدا سوگند كه فقط دربارهء آنها فرود آمده است . » « 2 »
آيا اينها همان حبل اللّه نيستند كه قرآن مىگويد :
« وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا ؛
به حبل و ريسمان خداوند چنگ زنيد و متفرق نشويد . » « 3 »
آيا آنها همان صادقين نيستند ؟ كه خداوند مىفرمايد :
« وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ ؛
با صادقان باشيد . » « 4 »
هامش
( 1 ) - هرگز ! آيهء مباهله در خصوص آنان نازل شده است ، خداوند مىفرمايد :« فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ . . . ؛بگو بيائيد ما فرزندان خود ، و شما ، و زنان خود و شما را بخوانيم آنگاه بر دروغگويان نفرين فرستيم » ( آل عمران ، آيهء 61 ) .
( 2 ) - اشاره به نزول سورهء هل أتى ، سورهء 76 قرآن در مورد اهل بيت و دشمنان آنهاست ، كسانى كه بخواهند دربارهء آيهء تطهير ، آيهء مباهله ، آيهء المودّة فى القربى و سورهء هل أتى ، مطالعه كنند و آشكارا از چگونگى آنها مطلع گردند ، به كتاب ما الكلمة الغراء مراجعه كنند ، كه شفاء هر بيمارى است ، و به آن وسيله مىتوان مخالفان را پاسخ و پرنده و كلاغ جهالت و نادانى را زجر داد . ( اين كتاب در آخر كتاب الفصول المهمة چاپ شده و در دسترس همه است ) .
( 3 ) - ثعلبى در تفسير كبير با سند ، از ابان بن تغلب از امام صادق عليه السّلام نقل كرده است كه : مراد از « حبل اللّه » در آيهء بالا ( آيهء 103 آل عمران ) ما هستيم .
و ابن حجر اين آيه را از آياتى شمرده كه در مورد آنان نازل شده ، و اين آيهء پنجمى است كه در فصل اول ، باب 11 كتاب صواعق آورده و در تفسير آن ، مطلب بالا را از تفسير ثعلبى نقل كرده است .
امام شافعى آنطور كه در كتاب رشفة الصادى آمده ، گفته است :و لمّا رأيت النّاس قد ذهبت بهم * مذاهبهم فى أبحر الغىّ و الجهل« آنگاه كه مشاهده كردم مردم در مسئلهء مذهب در درياى گمراهى قرار گرفتهاند . »ركبت على اسم اللّه فى سفن النّجا * و هم أهل بيت المصطفى خاتم الرّسل« من با نام خدا به كشتى نجات سوار شدم كه همان اهل بيت مصطفى خاتم پيامبران باشد . »و امسكت حبل اللّه و هو ولائهم * كما قد أمرنا بالتّمسّك بالحبل« و به حبل اللّه متمسك شدم كه همان ولاى آنهاست بدانگونه كه به تمسك به آن مأمور شدهايم . »
( 4 ) - توبه ، آيهء 119 . مراد از صادقين پيامبر و ائمهء عترت عليهم السّلام هستند ، طبق اخبار صحيح و متواتر ما . حافظ ابو نعيم و موفق بن احمد نيز همين را مىگويند . و ابن حجر در تفسير آيهء 5 ، باب 11 صواعق ، صفحهء 90 از امام سجاد عليه السّلام سخنى نقل كرده كه در آخر نامهء ششم آورديم .