و چون دانستهايم كه بسبب شواغل جهاندارى و مصالح شهريارى و تراكم حوادث و مهمات و تزاحم وقايع و ملمات « 1 » در عرصهء مملكت و استعمال القناة و السيف و رحلة الشتاء و الصيف ما را و جمله پادشاهانرا كه نايب كردگار و سايهء آفريدگاريم مهمات خاص و عام بكفايت رسانيدن و دعاوى ( عمر و وزيد را « 2 » ) استماع فرمودن و امضاء احكام شرعى « 3 » و تمشيت امور دينى بخويشتن كردن تعذرى « 4 » تمام دارد ، و به همه حال يكى را از كبار ايمه و نحارير « 5 » علماء دين - كه ساحت فضل و طول « 6 » او عريض و بسيط باشد و علم و معرفت او به قدر و اندازهء همگنان محيط و رتبهء « 7 » حسن اعتقاد و درجهء اجتهاد او را حاصل و از سر صدق نيت و صفاء رويت در صدد تكفل « 8 » مصالح مسلمانان تواند آمد - بعد طول الاجتهاد « 9 » اختيار بايد ( كرد و به آن « 10 » ) مهم معظم نصب فرمودن « 11 » .
بموجب اين مقدمات بعد از استخارت فضل خداى « 12 » و استشارت عقل ( رهنماى در حضرت خوارزم « 13 » ) كه حيز مملكت و مستقر جلالت و مركز اعلام دولت و مجمع اقسام حشمت است ، اقضى القضاتى « 14 » - كه بدين اوصاف « 15 » حميده متجمل « 16 » است و كفايت جلايل مهمات را متكفل و در عرصهء عالم حقيقت بر مبارزان ميدان شريعت غالب و مستولى و در تنگناى زاويهء ابهام بواسطهء جاذبهء الهام « 17 » از حضرت قدس مستمد و مشتمل « 18 » و نزديك ما محل پدرى دارد و بر اكابر عالم فضيلت سرورى و در اقامت مراسم داد و حكم كه « 19 » قايممقام راى صايب ماست - فرموده « 20 » ايم ، و اين عهدهء گران در ذمت امانت و ديانت او كرده ،
هامش
( 1 ) ظلامات .
( 2 ) عمر وزيد كماهى .
( 3 ) شرعيه .
( 4 ) ش ، دشوارى .
( 5 ) ش ، جمع نحرير بمعنى استاد خردمند و زيرك .
( 6 ) ش ، توانايى و فضل .
( 7 ) و ترتيب .
( 8 ) تكلف .
( 9 ) الأختبار .
( 10 ) كردن و بدان .
( 11 ) فرمود .
( 12 ) ضا ، تعالى .
( 13 ) و رهنما در حضرت خطهء خوارزم عامر .
( 14 ) القضاة .
( 15 ) صفات .
( 16 ) متحمد .
( 17 ) ايهام .
( 18 ) و مستوى ( ظ ، و مستملى ) .
( 19 ) سا .
( 20 ) كذا و ظاهرا كلمهء از قبيل ( معين يا اختيار ) افتاده و در اصل ( اختيار فرمودهايم ) يا عبارتى شبيه به آن بوده است .