لايح و مخايل « 1 » بختيارى بر چهرهء او واضح « 2 » ، و در استحقاق ملكپرور و اعتناق پادشاهى و سرورى ( فضيلت اختصاص و ابن السرى « 3 » ) حاصل دارد و در ترتيب مصالح مملكت و تربيت نهال معدلت مدد الفى « 4 » اباه متواصل ، فضل ذو الجلال به زبان « 5 » حال از جهت تبجيل قدر و تسجيل دوام دولت او ندا مىكند كه و ليس لما يبنى « 6 » يد الله هادم ، و با كمال استحقاق او صوب نعم كردگار عنان بر صوب ( اعتذار او « 7 » ) مىتابد كه و اول الغيث رش ثم ينسكب « 8 » ، و يقين و اثقست و ظن صادق و اميد بفضل ربانى فسيح و زبان « 9 » اقبال بتقرير اين معانى فصيح ، كه عن قريب ( آنچه او را « 10 » ) غايت همت و نهايت نهمت « 11 » است از قوت و قدرت و بسطت و سلطنت ميسر خواهد گشت ، و تانه ( بس مدت « 12 » ) از مناصب ملوك كامگار و درجات سلاطين بزرگوار « 13 » در خواهد گذشت ،
انى من الله على موعد * فيه و لن يخلف ميعاده
و الله يحقق ما نرتجيه و يشيد ما نبتنيه - ارزانى داشتيم ، و رفع و خفض و ابرام و نقض و بسط و قبض و حل و عقد ايالت آن ولايت بيمن عدل شامل و حسن عقل كامل او باز گذاشتيم ، و آن رعيت قديم را بدين مزيت عظيم و عطيت جسيم مشرف ( و مهار كرد « 14 » ) ، و اسباب سكون و استنامت « 15 » و فراغ بال « 16 » و استقامت و نعمت رامش « 17 » و آرامش و خفض « 18 » عيش و آسايش ايشان را ( مهيا و مهنا گردانيد « 19 » ) .
و اين فرزند را فرموديم تا چنان كه از رأى متين و عقل مبين او سزد در مصارف اعمال و تصاريف احوال تقوى و پرهيزكارى را كه « 20 » زاد معاد و عتاد « 21 »
هامش
( 1 ) ش ، ابرهائى كه نشان بارندگى از آنها نمودار باشد ، و بمعنى مطلق علامات و امارات استعمال مىشود .
( 2 ) واضح است .
( 3 ) اختصاص ابن السرى . ( و ابن السرى بمعنى بزرگزاده و اشرف اولاد است ) .
( 4 ) القى .
( 5 ) بزفان .
( 6 ) تبنى .
( 7 ) اعتذار ( ظ ، اعتداد ) .
( 8 ) اول .
( 9 ) و زفان .
( 10 ) او را آنچه .
( 11 ) ضا ، ما .
( 12 ) ديرگاهى .
( 13 ) روزگار .
( 14 ) و مهنا كرديم .
( 15 ) ش ، آرامش و سكون .
( 16 ) سا .
( 17 ) و رامش .
( 18 ) و حفظ .
( 19 ) مهنا و مهيا گردانيديم .
( 20 ) و پرهيزكارى كه .
( 21 ) ش . تهيه و استعداد .