عالىتر « 1 » ، و سلوك اين مناهج رشاد و ارتقاء اين مدارج سداد بر دولت و مملكت خويش ( ديدهايم از آنچه « 2 » ) كه سبب آرايش جهان و آسايش جهانيان است مبارك ديدهايم ، و دلايل ميامن اين سيرت گزيده و مخايل محاسن ( اين عادت « 3 » ) پسنديده بر « 4 » صفحات اعمال جهاندارى و وجنات احوال شهريارى ( لايح و واضح يافتهايم « 5 » ) ، و ما ذلك الا من فضل اللّه و رحمته و حوله و قوته ، ( نحمده حمدا يستجلب مزيد عطائه و يستحلب لبان اثار نعمائه « 6 » ) .
به حكم اين كلمات متسق و مقدمات متناسق چون خواجهء ( اجل فلان ادام الله ايامه « 7 » ) و قرن بالنجح مرامه - بازانكه حقوق خدمت « 8 » در بارگاه ما كه مطرح انوار سعادت است مؤكد گردانيده است و قاعدهء ملازمت بر درگاه ما كه مشرح « 9 » شوارد مراداتست ممهد كرده و در « 10 » مجلس مبارك ما حركات و سكنات او بلواحظ ارتضا مرموق و منظور شده و از انعام وافر ما بحظ اوفر محتظى « 11 » گشته و بكرات و مرات در بارگاه اعلى اعلاه الله بتقبيل بساط اشرف انبساط يافته - از مشاهير فضلاء عصر و نحارير علماء دهر است ، و در استجماع بدايع فضايل و استبداع روايع شمايل « 12 » و از « 13 » طبقات ارباب هنر بمزيت اهليت و فضيلت منقبت « 14 » مستثنى است و از زمرهء ايمه بكمال تبحر در كل احوال « 15 » ابواب و وفور توفير « 16 » بر جمله آداب ممتاز ، اصناف علوم خاطر نقاد « 17 » او را منقاد گشته است « 18 » ، و عفاف طعمه و ظلف نفس طينت پاك او را معتاد شده ، سماحت فضل حق ( و فصاحت سخنان وابل با براعت فزون اوايل در زبان « 19 » ) او نهاده است ، و علوم ( دينى او را « 20 » ) باعمال
هامش
( 1 ) صادقتر ( ظ ، غالىتر ) .
( 2 ) سا .
( 3 ) سا .
( 4 ) و بر .
( 5 ) واضح و لايح يافته .
( 6 ) و نحمده حمدا يستجلب لبان نعمائه .
( 7 ) امام اجل افضل . . . الدولة و الملة و الملك و الدنيا و الدين . . . الاسلام و المسلمين ادام اللّه فضله و ايامه .
( 8 ) سا .
( 9 ) مشرح ( ظ ، مسرح ) .
( 10 ) در .
( 11 ) ش ، كامياب و بهرهمند .
( 12 ) ش ، جمع شميله بمعنى خوى و طبيعت ، و روائع جمع رائعة بمعنى زيبا و بسيار نيكو .
( 13 ) ظ ، از .
( 14 ) كذا و شايد سابقيت باشد .
( 15 ) سا .
( 16 ) توفر ( ش ، صرف همت ) .
( 17 ) وقاد .
( 18 ) گشته .
( 19 ) فصاحت سحبان وايل در زبان و بيان ( ظ ، فصاحت سحبان وايل با براعت قرون اوايل در زبان و بنان ) .
( 20 ) دينى را .