ما را به مستى افسانه كردند
/ 2 / 574
ما را به منبع عقل مترسان و مى بيار
/ 1 / 457
ما مريدان رو به سوى كعبه چون آريم چون
/ 1 / 295
مبين به سيب زنخدان كه چاه را راه است
/ 1 / 779
مبين حقير گدايان عشق را كين قوم
/ 1 / 148
مدار دانش خود از كسى دريغ و بگو
/ 2 / 353
مرحبا طاير فرخ رخ فرخنده پيام
/ 2 / 259
مرگ اگر مرد است گو پيش من آى
/ 2 / 166
مشو فريفتهء رنگ و بو قدح دركش
/ 2 / 373
مقام امن و مى بىغش و رفيق شفيق
/ 3 / 871
مه مه اى طوطى سخن بسيارند
/ 26 / 955
ميان طاعت اين دو تفاوت است بسى
/ 1 / 293
مى خواه و گلافشان كن از دهر چه مىجويى
/ 3 / 496
ناموس عشق و رونق عشاق بردهاند
/ 3 / 48
نخست موعظه پير مجلس اين حرف است
/ 1 / 228
نشان اهل خدا عاشقى است با خوددار
/ 1 / 458
نصيب ماست بهشت اى خداشناس برو
/ 1 / 200
نظر را نغز كن تا نغز بينى
/ 1 / 399
نفس باد صبا مشكفشان خواهد شد
/ 3 / 285
نقد صوفى نه همه صافى و بىغش باشد
/ 3 / 228
نقدها را بود آيا كه عيارى گيرند
/ 2 / 878
نكته دلكش بگويم خال آن مهر و ببين
/ 5 / 840
نكهت جانبخش دارد خاك كوى دلبران
/ 2 / 238
نمىيابم از همدمان هيچ بر جاى
/ 3 / 290
نواى بلبلت اى گل كجا پسند افتد
/ 1 / 185
نوبهار است در آن كوش كه خوش دل باشى
/ 2 / 535
نور خدا نمايدت آينهء مجردى
/ 1 / 260
نه من ز بىعملى در جهان ملولم و بس
/ 1 / 720
نيكى پير مغان بين كه چو ما بدمستان
/ 1 / 233
واعظان كين جلوه در محراب و منبر مىكنند
/ 2 / 229