تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الملوك ( فارسى ) — صفحة 999

مساهمون:

ص٩٩٩
قلّم اظافيرك بسنة و ادب
/ 1 / 699
قول زيبا هست با كردار زيبا سودمند
/ 1 / 236
كار خوبان را قياس از بد مگير
/ 2 / 294
كامرانى جهان با عقل و با ايمان خوش است
/ 5 / 887
كبوتر با كبوتر باز با باز
/ 1 / 353
كجاست صومعه و خرقه‌هاى سالوسى
/ 1 / 292
كجاست قابل قول خوشش دل همه‌كس
/ 1 / 70
كرد غدار يار كه بگرفت ماه از او
/ 4 / 611
كرده‌ام توبه به دست صنم باده‌فروش
/ 1 / 380
كسى روى به روى جانان نشيند ،
/ 1 / 248
كسى كه چشم ندارد چه حاصل از شاهد
/ 1 / 72
گداى كوى تو از هشت خلد مستغنى است
/ 1 / 540
گر از اين منزل غربت به سوى خانه روم
/ 3 / 340
گر جان بدهد سنگ سيه لعل نگردد
/ 1 / 143
گر چتر زند بوقلمون چون طاووس
/ 1 / 52
گر چو شاهان بر سرير ملك نتوانى نشست
/ 2 / 595
گرچه شيرين‌دهنان پادشهانند ولى
/ 2 / 687
گر طنز مىنمايى وگر طعنه مىزنى
/ 1 / 479
گر نگشتى ظلّ جهل از پرتو عقل آشكار
/ 4 / 106
گفتم به نقطهء دهنت خود كه برد راه
/ 2 / 216
گفتمش حرف به اغيار نمىبايد گفت
/ 1 / 64
گفتن نيكو به نيكويى نه چون كردن بود
/ 1 / 218
گلبن عيش مىدمد ساقى گلعذار كو
/ 2 / 625
گله از زاهد بد خو نكنم رسم اين است
/ 1 / 464
گنج سعادت ابدى معرفت بود اى دل
/ 1 / 832
گنه چشمان كر و دل مبتلايى
/ 2 / 184
گوهر پاك ببايد كه شود قابل فيض
/ 1 / 45
لايق نبود قطره به عمان بردن
/ 2 / 31
لبش مىبوسم و در مىكشم مى
/ 2 / 91
ما در پياله عكس رخ يار ديده‌ايم
/ 1 / 603