در خرابات مغان نور خدا مىبينم
/ 3 / 680
در كار گلاب و گل حكم ازلى اين بود
/ 2 / 150
درگاه تكلم چو گشائى دو لب از هم
/ 1 / 460
در ميخانه ابلهان بستند
/ 2 / 707
در ميخانهام بگشا كه هيچ از خانقه نگشود
/ 1 / 691
دست از مس وجود چو مردان ره بشوى
/ 6 / 567
دستت نمىرسد كه بچينى گلى ز باغ
/ 1 / 343
دستم از تسبيح اگر بگسست معذورم بدار
/ 1 / 652
دشمن چه اعتبار و اثر با وجود دوست
/ 2 / 318
دل آرامى كه دارى دل در آن بند
/ 1 / 475
دل چو از پير خرد نقل معانى مىكرد
/ 1 / 257
دلم خوش است به بانك بلند مىگويم
/ 3 / 619
دل منه بر دنيا و زنهاى او
/ 2 / 803
دلى پر گوهر اسرار دارم
/ 1 / 133
دلى كه غيب نمايست و جامجم دارد
/ 2 / 410
ديگها را طاقت اين جوش نيست
/ 1 / 602
دينفروشى كنى كه تا سازى
/ 3 / 426
ذره ذره كاندرين ارض و سماست
/ 4 / 123
راز مگشاى به هركس كه در اين مركز خاك
/ 1 / 76
راهى بزن كه آهى بر ياد آن توان زد
/ 5 / 100
رأيت العقل عقلين
/ 3 / 377
رسيد جوهر نطقش كنون به حد كمال
/ 1 / 62
رسيدهاند جگر تشنگان به چشمهء آب
/ 1 / 124
رفيقان چنان عهد صحبت شكستند
/ 2 / 440
روز اول كه به استاد سپردند مرا
/ 1 / 423
روز اول كه به استاد سپردند مرا
/ 1 / 458
روز وصل دوستداران ياد باد
/ 3 / 186
رونق عهد شباب است دگر بستان را
/ 2 / 308
ز آيتها جمال حق طلب كردن به آن ماند
/ 1 / 291
زاغ را بهر خدا اى چمنآرا مپسند
/ 1 / 209