پاى بر چرخ نهد هركه ز سر مىگذرد
/ 1 / 473
پير پيمانهكش ما كه روانش خوش باد
/ 1 / 512
پير ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت
/ 2 / 642
پير ميخانه چه خوش گفت به دردكش خويش
/ 1 / 241
تاج شاهىطلبى گوهر ذاتى بنماى
/ 3 / 453
تا در طلب جوهر كانى كانى
/ 2 / 206
تا ز ميخانه و مى نام و نشان خواهد بود
/ 2 / 341
تا صد هزار خار نمىرويد از زمين
/ 1 / 242
تا صورت و پيوند جهان بود على بود
/ 2 / 274
تا كى اى گوهر يك دانه روا خواهى داشت
/ 1 / 595
تا نگردى آشنا زين پرده رمزى نشنوى
/ 3 / 791
تسبيح و خرقهء لذت مستى نبخشدت
/ 1 / 282
تعالى اللّه زهى كه با هركس صفاتى يافت
/ 1 / 86
تغرب عن الاوطان فى طلب العلى
/ 4 / 731
تو چه دانى زبان مرغان را
/ 1 / 411
تو خانقاه خرابات در ميانه مبين
/ 1 / 483
توشه برداريست بهر منزل فرداى تو
/ 1 / 764
تو مگر بر لب آبى به هوس بنشينى
/ 1 / 438
جام مى و خون دل هريك به كسى دادند
/ 2 / 139
جاى من دير مغان است مروّح وطنى
/ 1 / 184
جز آستان توام در جهان پناهى نيست
/ 1 / 752
جنت اهل حقيقت به حقيقت اين است
/ 1 / 215
چرخ با اين اختران نغز و خوش زيباستى
/ 2 / 185
چنان كن يا رب از اهل جهان بىملتمس ما را
/ 1 / 352
چندان بود كرشمه و ناز سهى قدان
/ 1 / 594
چند گويى اى مذكر شرح دين ، خاموش باش
/ 1 / 664
چنين شخصى ز آب و گل كه ديده
/ 1 / 359
چو غنچه گرچه فرو بسته است محفل علم
/ 1 / 200
چون شوم خاك رهش دامن بيفشاند ز من
/ 2 / 481
چون نالهء بلبل ز پى گل شنوى
/ 1 / 27